III SA/Gl 1714/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych w kwestii wniosku o przyznanie nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego postanawia: zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na rzecz radcy prawnego B. S.-O. kwotę [...] zł (słownie: [...]) (w tym podatek VAT) tytułem udzielonej, a nie opłaconej pomocy prawnej z urzędu. Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę B. F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2013 r. referendarz sądowy ustanowił dla Strony skarżącej radcę prawnego, w pozostałym zakresie odmawiając przyznania prawa pomocy. Pełnomocnik Strony skarżącej – radca prawny B. S. – O. w dniu [...] r. złożył w Sądzie skargę kasacyjną od wyroku wydanego w niniejszej sprawie w dniu 8 stycznia 2013 r. wraz ze wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej oraz wniosek o przyznanie nieopłaconych kosztów zastępstwa procesowego. We wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu Pełnomocnik Skarżącej wskazał, iż Strona kosztów nie pokryła. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 205 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego lub adwokata zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe i koszty nakazanego przez Sąd osobistego stawiennictwa strony. Jednocześnie, stosownie do unormowania zawartego w art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wysokość kosztów postępowania w sprawie ze skargi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b tego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: 1) w pierwszej instancji: a) w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka obliczona na podstawie § 6, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego 600 zł, c) w innej sprawie 240 zł; 2) w drugiej instancji: a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie, gdzie odmówiono przyznania płatności, stawka minimalna w pierwszej instancji wynosi 240 zł, ponieważ przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, a kwestia ustalenia czy zasadnie odmówiono Stronie skarżącej pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W związku z tym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w drugiej instancji, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna będzie stanowić 75 % powyższej stawki, czyli 180 zł. Ponadto w myśl § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia to wynagrodzenie obciążone jest dodatkowo podatkiem od towarów i usług, którego stawka podatkowa wynosi 23 %. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił zasądzić stosowne koszty udzielonej, a nie opłaconej z urzędu pomocy prawnej w kwocie [...] zł, gdzie stawka minimalna wynosi [...] zł, a VAT – [...] zł. Sąd uznał, że ta minimalna stawka jest adekwatna do nakładu pracy radcy prawnego. W tym stanie sprawy postanowiono jak na wstępie.