III SA/Gl 1766/10
WyrokWSA w Gliwicach2011-03-30
Skład orzekający: Anna Apollo, Renata Siudyka, Henryk Wach
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy, naruszył przepisy postępowania, w szczególności art. 122, 187 § 1, 181, 191 Ordynacji podatkowej, jeśli decyzja ta była konsekwencją ostatecznej decyzji korygującej nadwyżkę z poprzedniego miesiąca?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy podatkowe działały zgodnie z prawem. Organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, ponieważ była ona konsekwencją ostatecznej decyzji korygującej nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym z poprzedniego miesiąca. Zgodnie z art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej, organ podatkowy był zobligowany do wydania decyzji określającej prawidłową wysokość nadwyżki do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy. Zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż organ rozważył materiał dowodowy i odniósł się do twierdzeń strony.Stan faktyczny
Strona skarżąca kwestionowała decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która określiła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Organ odwoławczy wskazał, że decyzja ta była konsekwencją ostatecznej decyzji korygującej nadwyżkę z poprzedniego miesiąca (marca 2006 r.). Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w tym błędną interpretację materiału dowodowego i naruszenie art. 121, 122, 187 § 1, 210 § 4, 188 i 191 Ordynacji podatkowej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Sędzia NSA Henryk Wach, Protokolant st. sekret. sąd. Ewa Olender, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2011 r. przy udziale - sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.
Zaskarżoną tu decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] określające B.B. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "A" w G. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł. Organ odwoławczy jako podstawę prawną wskazał art. 233 § 1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej Op).
W uzasadnieniu, przypominając dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wyjaśnił, że w dniu [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. po przeprowadzeniu postępowania wydał decyzję nr [...], którą określił za kwiecień 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w [...] zł.
Wydając przedmiotową decyzję za kwiecień 2006 r. organ I instancji nie stwierdził w zakresie dotyczącym rozliczenia za ten miesiąc żadnych nieprawidłowości, a jedynie skorygował nadwyżkę podatku naliczonego z poprzedniego miesiąca uwzględniając decyzję wydaną w dniu [...] r. nr [...] za marzec 2006 r., którą to decyzją organ I instancji określił kwotę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na miesiąc następny w wysokości odmiennej od wykazanej w deklaracji VAT-7. Przy czym decyzja za marzec 2006 roku została utrzymana w mocy przez organ II instancji i jest ostateczna.
W związku z powyższym w dniu [...]r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił za kwiecień 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym podlegającą przeniesieniu na następne okresy rozliczeniowe w wysokości [...] zł.
Strona nie zgodziła się z tym rozstrzygnięciem zarzucając w odwołaniu z dnia [...] r. błędną interpretację materiału dowodowego, a następnie w uzupełnieniu odwołania pismem z dnia [...] r. dodatkowo zarzuciła naruszenie art. 121 § 1, art.,122, art. 187 § 1, art. 210 § 4 w zw. z § 1 pkt.6, art. 188 i 191 Op. Strona wskazując, że organ I instancji błędnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i uznał, iż jego kontrahent "B" P.S. nie wykonał żadnych czynności związanych z pośrednictwem w zakresie zakupu sprzętu medycznego wnosiła o uchylenie lub zmianę decyzji organu I instancji.
Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpoznaniu odwołania nie znalazł podstaw do uchylenia bądź zmiany rozstrzygnięcia organu I instancji. Wskazał, iż stosownie do art. 21 § 3 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Op., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdził, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług była inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy zobligowany był do wydania decyzji, w której określił prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Dalej podkreślił, iż organ I instancji wydając decyzję za kwiecień 2006 r., nie stwierdził w zakresie dotyczącym rozliczania za ten miesiąc żadnych nieprawidłowości, a jedynie skorygował nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Stwierdził, że podatnik w wykazał w rozliczeniu podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z przeniesienia z marca 2006 r. w wysokości [...] zł.
Argumentował jednocześnie, iż postępowanie podatkowe przeprowadzone przez organ I instancji za marzec 2006 r. wykazało, że w rozliczeniu za ten miesiąc podatnik zawyżył podatek naliczony na kwotę [...] zł uwzględniając nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia z lutego 2006 r., a w niej nadwyżkę tego podatku z deklaracji wcześniejszych miesięcy począwszy od października 2005 r., w której z kolei rozliczył zakwestionowaną przez organy podatkowe fakturę VAT z dnia [...] r. wystawioną przez "B" P.S.
W wyniku powyższego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...] określającą za marzec 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł, co w konsekwencji skutkowało zmniejszeniem wykazanej przez podatnika w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2006 r. kwoty nadwyżki z poprzedniego miesiąca.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach B.B. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji, zarzuciła jednocześnie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 122 i art.187 § 1 oraz art. 181, 191 Op.
W uzasadnieniu skargi Skarżąca podnosiła, że z uwagi na zaskarżenie przez stronę skarżącą decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w oparciu, o którą została wydana decyzja za kwiecień 2006 r. zasadne stało się również zaskarżenie tej decyzji wraz z wnioskiem o jej uchylenie w całości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. podtrzymał dotychczasowe stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o oddalenie skargi. Stwierdził, iż organ podatkowy zobligowany był na podstawie art. 21 § 3a Op. Do wydania zaskarżonej decyzji tj. określenia za kwiecień 2006 r. prawidłowej kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prezentuje w tej sprawie następujące stanowisko:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy podnieść, iż w sprawie mają zastosowane przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U.z 2005 r., Nr 8, poz.60 z późn. zm.) – zwanej dalej "Op.".
Zgodnie z art. 21 § 3 a Op., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdził, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Organ I instancji wydając decyzję za kwiecień 2006 r., nie stwierdził w zakresie dotyczącym rozliczania za ten miesiąc żadnych nieprawidłowości, a jedynie skorygował nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia z poprzedniego miesiąca. Decyzja była konsekwencją wydania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w dniu [...] r. decyzji nr [...], w której określił za marzec 2006 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości [...] zł. Decyzja ta jest ostateczna. Stwierdził, że w konsekwencji skutkowało to zmniejszeniem wykazanej przez podatnika w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2006 r. kwoty nadwyżki z poprzedniego miesiąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w uzasadnieniu decyzji odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez stronę skarżącą twierdzeń. Dyrektora Izby Skarbowej w K. odniósł się do zarzutów podniesionych w skardze przez skarżącego, argumentując, że wprawdzie wskazał on przepisy, które jego zdaniem zostały naruszone, jednakże samo uzasadnienie skargi sprowadzało się do wskazania, że decyzja za kwiecień 2006 r. została zaskarżona w konsekwencji zaskarżenia decyzji za październik 2005 r.
Dalej organ podatkowy szczegółowo przedstawił stan faktyczny oraz przepisy prawa , które obligowały go do wydania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu zarzuty postawione organowi podatkowemu w skardze nie odnoszą się do niniejszego postępowania. Organ podatkowy przedstawiając stan faktyczny, wskazał art. 21 § 3 a Op. jako podstawę prawną wydania decyzji.
Organy podatkowe przedstawiły całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, a jego omówienie jest wyczerpujące i logiczne. Zarówno w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę wnikliwie zaprezentował swoje stanowisko. Organy podatkowe działały na podstawie i w granicach przepisów prawa wskazanych w obu decyzjach.
Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze, organy administracji nie naruszyły wskazanych tam przepisów postępowania, a mianowicie art. 122 i art.187 § 1 oraz art. 181, 191 Op. Co więcej, biorąc przedstawiony w niniejszej sprawie stan faktyczny, a w szczególności fakt, iż decyzja określająca nadwyżkę podatku naliczonego nad podatkiem należnym do przeniesienia na następny miesiąc za marzec 2006 r. jest ostateczna, organ podatkowy zobligowany był, w świetle art. 21 § 3 a Op. do wydania decyzji, która została zaskarżona w niniejszym postępowaniu.
Ze wskazanych wyżej powodów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalono.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło