III SA/Gl 1775/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek . W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2004 r. w wysokości [...] zł. W skardze tej strona zawarła wniosek (tiret II) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast w części zwanej "uzasadnieniem" skarżący stwierdził, że ma trudną sytuację finansową w związku z tym wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić go na niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody i pogorszenie jego sytuacji materialnej. Nadmienił jeszcze, że nie posiada żadnego majątku, a jedynie utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie [...] zł brutto uzyskiwanego w oparciu o umowę o pracę. Do skargi dołączył postanowienie o umorzeniu dochodzenia w części Urzędu Skarbowego z dnia [...] r., umowę o pracę z dnia [...] r. oraz umowę użyczenia lokalu zawartą w dniu [...] r. w J. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie prowadzi już działalności gospodarczej od [...] r. (decyzja Prezydenta Miasta J.) oraz, że pozostaje bez pracy od [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określenie okoliczności faktyczne, ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Wystosowanie jedynie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej z lakonicznym uzasadnieniem nie zawierającym żadnych dowodów na tezy w nim zawarte chociażby w postaci dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansowo-materialną skarżącej uniemożliwia merytoryczną ocenę w ramach zasady skargowości. Zauważyć trzeba, iż przepis art. 61 ustawy został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić należy, że przepis ten ponadto wskazuje na "szkodę" (majątkową, niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/2004, LEX nr 281811). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wskazała jednoznacznych dowodów uzasadniających udzielenie jej tymczasowej ochrony, również nie odwołała się do żadnej z przesłanek uprawniających do zastosowania tego rodzaju ochrony, ani nie powołała się na konkretne zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji byłoby zasadne. Ponadto należy podkreślić, że z przedstawionych informacji związanych ze stanem majątkowym skarżącego które wykazał w toku postępowania wpadkowego w przedmiocie prawa pomocy wynika, że nie dysponuje on majątkiem podlegającym egzekucji. Tym samym nie można mówić o możliwości wystąpienia znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków przeprowadzonej egzekucji w sytuacji, gdy egzekucja przeciw skarżącemu okaże się niecelowa. Na koniec należy nadmienić, ze z analizy stanu majątkowego skarżącego można wyprowadzić wniosek, że niemożliwe są dalsze ubytki w jego majątku gdy ten jest wyłączony spod egzekucji. Wobec powyższego, mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.