III SA/Gl 1784/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu na urzędowym formularzu postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Do złożonej w sprawie skargi dołączono wniosek o prawo pomocy na nieprawidłowym formularzu. Pismem referendarza sądowego z 18 listopada 2013 r. skarżący wezwany został do złożenia wniosku na prawidłowym formularzu. Pismo to zostało doręczone (w trybie podwójnego awizowania) w dniu 9 grudnia 2013 r. Wezwanie nie zostało wykonane. Dlatego też zarządzeniem z 20 grudnia 2013 r., doręczonym skarżącemu w dniu 17 stycznia 2014 r., referendarz pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pismem z 24 stycznia 2014 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku na urzędowym formularzu. W uzasadnieniu podniósł, że na stałe przebywa w Niemczech w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. O wezwaniu dowiedział się dopiero z zarządzenia referendarza w dniu 17 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że skarżący nie poinformował Sądu jakoby stale zamieszkiwał za granicą, w skardze podał wyłącznie adres krajowy. Adres ten występuje również w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (na co wskazuje nadesłany przez skarżącego wydruk). Zatem skarżący będąc świadomy swoich częstych pobytów poza granicami kraju nie zadbał o należyte prowadzenie sprawy, poprzez ustanowienie np. pełnomocnika do doręczeń. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą nie stanowi usprawiedliwionej przyczyny uchybienia terminu częste przebywanie strony poza stałym miejscem zamieszkania i niezorganizowanie przez nią odbioru korespondencji w taki sposób, aby uniknąć ewentualnych ujemnych skutków procesowych związanych z niemożnością jej osobistego doręczenia (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 8 grudnia 2004 r., I SA/Sz 666/04, Legalis). Podobnie niezamieszkanie pod podanym w aktach adresem a tym samym niemożność odebrania korespondencji sądowej, świadczy o braku należytej staranności, której można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.