III SA/Gl 1788/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 stycznia 2011 r. przy udziale - sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany danych dotyczących działalności gospodarczej oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. nr [...] z [...]r., którą utrzymano w mocy decyzję nr [...]wydaną przez Burmistrza Miasta i Gminy P. [...]r. w przedmiocie odmowy dokonania zmiany daty wznowienia działalności gospodarczej. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: W dniu [...]r. do Urzędu Miasta i Gminy w p. wpłynęło zgłoszenie A. S., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" A.S., o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej objętej numerem wpisu [...] od [...]r. na okres jednego miesiąca. W dniu [...]r. A.S. złożył wniosek o wpisanie do ewidencji informacji o wznowieniu działalności gospodarczej. Organ ewidencyjny dokonał tego wpisu i wydał przedsiębiorcy odpowiednie potwierdzenie. Jako datę wznowienia działalności gospodarczej wskazano [...]r., czyli dzień złożenia wniosku o dokonanie wpisu. Następnie [...]r. do organu pierwszej instancji wpłynął wniosek A.S. o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej informacji, że działalność została wznowiona w dniu [...]r. a nie [...]r. Przedsiębiorca wskazał na fakt, że faktycznie wznowił działalność w dniu [...] r. m. in. zatrudnił wtedy dwóch pracowników. W dniu [...]r. została wydana decyzja Burmistrza Miasta i Gminy P., w której odmówiono dokonania zmiany w ewidencji polegającej na oznaczeniu daty wznowienia działalności na dzień [...]r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że organ ewidencyjny nie mógł wpisać jako dnia wznowienia działalności gospodarczej daty wcześniejszej niż dzień złożenia stosownego wniosku, a ten został złożony w dniu [...]r. Od tej decyzji A. S. wniósł odwołanie. Wskazał w nim, że faktycznie wznowił działalność już [...]r., bowiem zatrudnił wtedy pracowników i opłacał składki ZUS. Jego zdaniem fakt zatrudnienia pracowników uniemożliwia przyjęcie, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza była zawieszona. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy P. W uzasadnieniu stwierdzono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami, okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej to czas, który biegnie od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej (nie wcześniej jednak niż w dniu jego złożenia) do dnia złożenia wniosku o wpis informacji wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Tym samym zasadnym jest stanowisko organu pierwszej instancji, że nie może dokonać wpisu o wznowieniu działalności gospodarczej z datą wcześniejszą, niż [...]r., czyli z dniem w którym wpłynął odpowiedni wniosek A.S. o wpis informacji o wznowieniu działalności gospodarczej. Okoliczność, że faktycznie od [...]r. nie spełniał on co najmniej jednego z warunków zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej (zatrudniał pracowników), nie ma znaczenia dla danych wpisywanych w ewidencji, które to regulowane są w oparciu o przepisy ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) i ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Na to rozstrzygnięcie A.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i wpisanie do ewidencji działalności gospodarczej informacji o wznowieniu działalności gospodarczej od dnia [...]r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucił orzeczeniu SKO w C. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 14a ust. 1, 5 i 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz art. 7ba ust. 3 ustawy Prawo działalności gospodarczej, poprzez jego niewłaściwą interpretację zastosowanie i uznanie, iż złożenie wniosku o wpis wznowienia zawieszonej działalności gospodarczej ma charakter konstytutywny oraz nie może określać daty wznowienia wcześniejszej, niż data złożenia wniosku, a także naruszenie przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na treść wydanego orzeczenia, to jest art. 80 k.p.a., poprzez odmowę uznania, iż określenie przez skarżącego we wniosku o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, którym określił termin zawieszenia, nie stanowi jednocześnie wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, po upływie wskazanego okresu. W uzasadnieniu wskazał, że w świetle treści art. 14a ust 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie z którym okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku, i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu, wpis nie ma charakteru konstytutywnego lecz deklaratoryjny, dlatego też wniosek może zawierać inną datę wznowienia działalności gospodarczej, zarówno późniejszą jak i wcześniejszą wobec daty jego złożenia właściwemu organowi ewidencyjnemu. Skarżący podniósł także, że we wniosku o wpis zawieszenia wykonywania działalności wskazał termin zawieszenia działalności gospodarczej na jeden miesiąc od [...]r., a z tego wywiódł, że organ ewidencyjny posiadał informację o dniu wznowienia działalności gospodarczej, który przypadał na [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd przyjął jako stan faktyczny sprawy stan wynikający z uzasadnienia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jako że znajduje on potwierdzenie w materiale zgromadzonym w aktach sprawy, a ponadto jest niesporny między stronami sprawy, a spór dotyczy jedynie wykładni wskazanych przez stronę jako naruszone przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i ustawy Prawo działalności gospodarczej ( zob. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", sąd uchyla decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ewentualnie stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, jeżeli zachodzą przyczyny określone we właściwych przepisach. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona decyzja dotknięta jest przynajmniej jedną z w/w wad skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego. W ocenie Sądu zarzutu tego nie można postawić zaskarżonej decyzji SKO w C. Zgodnie z art. 14a ust.6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, nie wcześniej niż w dniu złożenia wniosku i trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej. Przepisu tego niesposób rozumieć inaczej niż dosłownie, tj. że okres zawieszenia trwa do dnia złożenia wniosku o wpis informacji o wznowieniu działalności. Gdyby nadać mu rozumienie takie, jak wskazuje skarżący, zgodnie z którym okres zawieszenia trwa do dnia złożenia wniosku, ale data wznowienia działalności nie musi się pokrywać z datą złożenia stosownego pisma w tym przedmiocie do organu ewidencyjnego i może być wcześniejsza, tak jak to jest w niniejszej sprawie, prowadziłoby to – zdaniem Sądu - do sprzecznych wniosków. Okazałoby się bowiem, że okres zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej jednocześnie trwa (bo do organu ewidencyjnego nie wpłynął jeszcze wniosek o wpis podjęcia działalności gospodarczej) i nie trwa (bo przedsiębiorca już podjął prowadzenie działalności, lecz nie poinformował o tym organu, a kiedy już to uczyni, to oznaczy datę wznowienia działalności datą wsteczną w stosunku do daty złożenia pisma w tej kwestii). Przeciwko przyjęciu tego poglądu przemawia także wykładnia celowościowa przepisów ustawy Prawo działalności gospodarczej i ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w zakresie dotyczącym ewidencji działalności gospodarczej. Celem prowadzenia tej ewidencji jest bowiem, zdaniem Sądu, zgromadzenie w jednym, jawnym zbiorze pełnych i aktualnych informacji o przedsiębiorcy dla urzeczywistnienia zasady pewności obrotu. Zgodnie bowiem z art. 7a ust.2 ustawy Prawo działalności gospodarczej, ewidencja działalności gospodarczej jest jawna i dane osobowe w niej zawarte nie podlegają przepisom ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Stosownie do art. 7d ust. 1 przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi ewidencyjnemu zmiany stanu faktycznego i prawnego odnoszące się do przedsiębiorcy i wykonywanej przez niego działalności gospodarczej, w zakresie danych zawartych w zgłoszeniu, powstałe po dniu dokonania wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, w terminie 14 dni od dnia powstania tych zmian, a także informację o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej. Ponadto według art. 7f organ ewidencyjny może wykreślić z urzędu wpis zawierający dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. Przyjęcie wykładni przepisu art. 14a ust.6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej dokonanej przez skarżącego stałoby w sprzeczności z ta zasadą, gdyż nie pozwalałoby jednoznacznie ustalić w okresie między faktycznym podjęciem działalności gospodarczej, a datą złożenia do organu ewidencyjnego wniosku o wpis podjęcia jej prowadzenia, czy działalność gospodarcza w istocie jest zawieszona czy prowadzona. Ponadto podnieść należy, że przyjęcie za skarżącym tej wykładni prowadziłoby także do naruszenia art. 7ba ust. 3 ustawy Prawo działalności gospodarczej, zgodnie z którym przedsiębiorca, który zamierza wznowić (podkr. Sądu) wykonywanie zawieszonej działalności gospodarczej jest obowiązany dokonać zgłoszenia do ewidencji działalności gospodarczej informacji o wznowieniu. Użycie w wyżej cytowanym przepisie zwrotu "jest obowiązany dokonać zgłoszenia" w zestawieniu z "zamierza wznowić" oznacza, że obowiązek informacji powstaje już wówczas, gdy zaistnieje sam zamiar jej podjęcia, a wznowienie prowadzenia działalności gospodarczej jeszcze nie nastąpiło; innymi słowy dokonanie zgłoszenia winno poprzedzać wznowienie prowadzenia działaności. Tym samym bezzasadny jest zarzut A.S., że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza art. 14a ust. 6 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej i art. 7ba ust.3 ustawy prawo działalności gospodarczej przez uznanie, iż wniosek o wpis wznowienia zawieszonej działalności gospodarczej nie może określać daty wznowienia wcześniejszej, niż data złożenia wniosku. Natomiast zarzut naruszenia art. 14a ust. 1 i 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, zgodnie z którymi – odpowiednio - przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy oraz zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy jest bezzasadny z tej przyczyny, że SKO w zaskarżonym orzeczeniu ani nie wyrażało twierdzeń przeciwnych, ani nie oparło swego rozstrzygnięcia na odmiennym stanowisku. W kwestii naruszenia art. 80 Kpa, stosownie do którego organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, które mało nastąpić poprzez odmowę uznania, że określenie przez skarżącego okresu zawieszenia działalności we wniosku o wpis zawieszenia stanowi jednocześnie wniosek o wpis informacji o wznowieniu wykonywania działalności po upływie wskazanego okresu, Sąd zauważa, że stanowisko organu zawarte w zaskarżonym orzeczeniu nie narusza także i tego przepisu. Jak bowiem wyżej podniesiono, wznowienie prowadzenia zawieszonej działalności gospodarczej wino być poprzedzone stosownym wnioskiem w tym przedmiocie, podobnie jak samo zawieszenie. Skoro ustawodawca w art. 14a ust.5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej stanowi, że zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej oraz wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje na wniosek przedsiębiorcy, to założyć należy, że używając tych samych określeń ma na względzie te same ich desygnaty. Skoro o fakcie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca informuje poprzez złożenie druku EDG-1, z którego wynika, że składa się go m.in. jako wniosek o wpis informacji o zawieszeniu działalności gospodarczej, jak również jako wniosek o wpis informacji o wznowieniu działalności gospodarczej, to w sytuacji, gdy rubryka 22 "Informacja o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej od dnia........." pozostała niewypełniona, niesposób uznać, że przedsiębiorca złożył wniosek o wpis podjęcia działalności gospodarczej po okresie zawieszenia tylko na tej podstawie, że w rubryce 21.2 "Przewidywany okres zawieszenia...............miesiące" wpisał "1". Jest to bowiem jedynie okres przewidywany, a więc taki, który jest wskazany jedynie orientacyjnie i może ulec zmianie. Tym samym zasadnie SKO uznało, że zastosowanie art. 80 Kpa nie może prowadzić do wniosków sprzecznych z treścią przepisów zawartych w powołanej wyżej ustawie, a więc ustawie szczególnej, a nakazujących w kwestii wznowienia działalności gospodarczej po okresie jej zawieszenia złożenie stosownego wniosku, który został określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z 24 marca 2009 r. w sprawie wzoru wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 50, poz.399). Natomiast okoliczność, że od [...] r. skarżący nie spełniał jednego z warunków zawieszenia, tj. zatrudniał pracowników nie może mieć znaczenia dla sposobu prowadzenia ewidencji działalności gospodarczej i zasad dokonywania w niej wpisów, co następuje w oparciu o wyżej powołane przepisy. Okoliczność ta może świadczyć co najwyżej o tym, że od tej daty działalność gospodarcza była zawieszona niezgodnie z zasadami regulującymi zawieszenie, co jednak pozostaje poza granicami rozpoznawanej sprawy. Jako że wyżej powołane przepisy i ich wykładnia prowadzą do wniosku, iż decyzja SKO w C. nie jest dotknięta wadami, w tym również wskazanymi przez skarżącego, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalenie skargi jest zasadne.