III SA/Gl 1797/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku Z. F. o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze z [...] r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika - adwokata P. K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...] r. nr [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 2005 r. w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zła sytuacja ekonomiczna, która jest wynikiem obiektywnej sytuacji branży transportowej, nie spowodowana winą skarżącego, stanowi uzasadnienie wstrzymania wykonalności zaskarżonych decyzji, bowiem prowadzenie postępowania egzekucyjnego spowoduje powstanie przesłanek upadłościowych skarżącego a prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza w zakresie przedsiębiorstwa transportowego stanowi jedyne źródło dochodu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powołanego przepisu wynika, że aby wniosek skarżącego o wstrzymanie zaskarżonej decyzji mógł być uwzględniony, w sprawie musi istnieć co najmniej jedna z dwóch powołanych w nim przesłanek, tj. winno zachodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody - i to nie każdej, a jedynie znacznej - lub groźba spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie podkreśla się, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i nie wystarczy samo powtórzenie treści przepisu. Wskazuje się także, żeuzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, ponieważ brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreśla się również, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu oraz to, że przepis nie łączy wyrządzenia szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z osobą skarżącego. Sąd orzekający podziela prezentowane w orzecznictwie stanowisko, że aby wniosek strony mógł być uwzględniony, winien on zawierać wykazanie konkretnych danych, uzasadniających twierdzenie strony co do istnienia wyżej wskazanych przesłanek. Podniesiona przez stronę okoliczność, że w branży transportowej, w zakresie której skarżący prowadzi działalność gospodarczą istnieje zła sytuacja ekonomiczna, która jest wynikiem obiektywnej sytuacji i nie jest spowodowana winą skarżącego oraz fakt, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego spowoduje powstanie przesłanek upadłościowych skarżącego a prowadzona przez niego działalność gospodarcza w zakresie przedsiębiorstwa transportowego stanowi jedyne źródło dochodu – jakkolwiek nie stanowi jedynie zacytowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. -nie stanowi także takiego wykazania żadnej z wymienionych przesłanek. Jest to bowiem jedynie ogólnikowe, gołosłowne i nie poparte dowodami stwierdzenie, które nie pozwala Sądowi na dokonanie ustalenia, że w stanie faktycznym sprawy istotnie zachodzi faktyczne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na powyższe z mocy art. 61 § 3 oraz 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.