III SA/Gl 1803/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na decyzję Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] r. [...] w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej inżyniera budownictwa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 29 października 2021 r. B.R. zaskarżyła decyzję Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] r. [...] umarzającą postępowanie w sprawie odpowiedzialności zawodowej inżyniera budownictwa A.K. z powodu braku uzasadnionych podstaw do postawienia zarzutu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona w sprawie dotyczy decyzji Okręgowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej [...] Izby Inżynierów Budownictwa umarzającego postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej inżyniera budownictwa. Sprawa ta podlega przepisom ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (jt. Dz. U. z 2019 r. poz. 2351). Art. 11 ust.1 tej ustawy stanowi, że do postępowania w sprawach indywidualnych uregulowanych w ustawie, z wyjątkiem spraw dyscyplinarnych, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Takim postępowaniem jest postępowanie wyjaśniające prowadzone przez rzecznika odpowiedzialności zawodowej. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 sierpnia 2016 r., II GSK 294/15 rzecznik dyscyplinarny i sąd dyscyplinarny to dwa różne i niezależne od siebie organy samorządowe. Każdy z nich prowadzi własne postępowanie, a przedmioty każdego z tych postępowań nie są tożsame. Przedmiotem postępowania prowadzonego przez rzecznika dyscyplinarnego jest wyjaśnienie czy zaistniał czyn podlegający rozpoznaniu przez sad dyscyplinarny (art. 26 pkt 1 tej ustawy), natomiast sąd dyscyplinarny (art. 25 ust. 1) orzeka o winie i stosuje przewidziane ustawą kary, przy czym w tym drugim postępowaniu rzecznik dyscyplinarny jest jedynie stroną (art. 48 pkt 1), a nie organem prowadzącym to postępowanie i orzekającym w jego ramach. Ponieważ zatem postępowanie wyjaśniające nie jest tożsame z postępowaniem dyscyplinarnym, dlatego podlega przepisom kodeksu postępowania administracyjnego a tym samym kognicji sądów administracyjnych. Skarga jednakże jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329, zwanej dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 127 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735) od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpoznania odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W rozpoznawanej sprawie organem odwoławczym był Krajowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Należy podkreślić, że skarżąca została pouczona o prawie wniesienia odwołania do tego organu (k. [...] akt administracyjnych).. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tego względu Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.