III SA/Gl 1818/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: pozostawić bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] r. zawierającym wniosek o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnik J.J. złożył wniosek o zwolnienie skarżącej z opłaty za sporządzenie uzasadnienia. We wniosku tym zawarł jedynie informację, że skarżąca jest emerytka. Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do nadesłania urzędowego formularza wniosku oraz do nadesłania odpisów dokumentów, które potwierdziłyby okoliczności mające, jej zdaniem, istotne znaczenie dla rozpoznania jej wniosku. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi 11 marca 2014 r. i do dnia dzisiejszego strona skarżąca nie nadesłała ani wypełnionego formularza ani jakichkolwiek dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w niniejszej sprawie podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.), wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z akt sprawy wynika, ze strona skarżąca była wezwana do przedłożenia wniosku na urzędowym formularzu. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 11 marca 2014 r. Do upływu wyznaczonego siedmiodniowego terminu na uzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożenia go na urzędowym formularzu), tj. do dnia 18 marca 2014 r. brak ten nie został uzupełniony. W tych okolicznościach Sąd był zobowiązany do zastosowania rygoru z art. 257 p.p.s.a. i orzeczenia o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.