III SA/Gl 1828/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cementowni "A." SA w O. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie likwidacji zakładu górniczego postanawia: oddalić wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1828/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w [...] z dnia [...] r., znak: [...], nakazującą Cementowni "A" S.A. w O. zlikwidować część byłej Kopalni [...] "B" Cementowni " A " w O. obejmującą wyrobisko górnicze " C", znajdujące się na działce nr [...], km.[...], obręb O., o powierzchni [...] ha - pomiędzy ul. [...] (część zachodnia), a ul. [...] w O., w terminie do dnia [...] r. Wnioskiem z dnia [...] r. Prezes Wyższego Urzędu Górniczego w [...] wniósł o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści powyższego wyroku zamykające się w dwóch sformułowanych we wniosku pytaniach: "Czy zdaniem Sądu organy nadzoru górniczego w przedmiotowej sprawie nie dopełniły obowiązku uzgodnienia decyzji nakazującej likwidację zakładu górniczego lub jego oznaczonej części z wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta? Czy wyjaśnienie kwestii, czy strona skarżąca w przedmiotowej sprawie jest następcą podmiotu prowadzącego działalność w spornym wyrobisku w sensie faktycznym i/lub prawnym jest zdaniem Sądu tożsame z wyjaśnienie, "czy sporne wyrobisko położone jest w obrębie istniejącego zakładu górniczego, czy poza nim i czy w odniesieniu do tego wyrobiska, będącego częścią obszaru górniczego doszło do jego wygaszenia lub wygaszenia koncesji?" Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270), daj określanej skrótem p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, a postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Możliwość i potrzeba dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy treść wyroku może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu jego wykonania. Wykładnia wyroku nie może jednak prowadzić do uzupełnienia podjętego rozstrzygnięcia przez poszerzenie go o inne elementy, ani też do formułowania przez sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania; za szczególnie pozbawione podstaw prawnych uważa się domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona, stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu ((por. J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. LexisNexis 2010, teza 1 do art. 157, s. 376 oraz M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2011, Nb 2, 4, 5, 7 i 9, s. 562-563 do art. 158) i powołane tam orzecznictwo sądów administracyjnych. Wniosek skarżącej Spółki stanowi w istocie taką prawnie niedopuszczalną polemikę ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w wyroku. Spółka kieruje bowiem pod adresem Sądu pytania, domaga się podania dodatkowych motywów, a przy tym nie uzasadnia swoich wątpliwości ujętych w formę dwóch pytań. Tymczasem uważna lektura uzasadnienia wyroku, w szczególności stwierdzenia, że "w konsekwencji nie wyjaśniono, czy istniejący zakład górniczy jest nowym zakładem, czy kontynuacją zakładu noszącego uprzednio nazwę Kopalni [...] ,,A’’, który prowadził roboty górnicze w wyrobisku przy ul [...] i czy doszło, po zmianie granic obszaru górniczego do rozszerzenia jego działalności na wyrobisko ,,D’’ i do zmiany nazwy. Za takim wnioskiem może przemawiać zapis zawarty w pkt. 6 protokołu kontroli z [...] r., Ze schematu organizacyjnego Cementowni ,,A’’ wynika, że Dyrektorowi Naczelnemu podlega Kierownik Ruchu Zakładu Górniczego, któremu z kolei podlega Kopalnia ,,A’’.. Wg oświadczenia osób biorących udział w kontroli Kopalnia swoim zakresem obejmuje wyrobisko górnicze ,,C’’ i zakład górniczy Kopalnia [...] i [...]. Również stwierdzenia, że "z ustalonego dotychczas stanu sprawy wynika, że po eksploatacji wyrobiska ,,C’’ pozostały urządzenia takie, jak np. kolej wąskotorowa, parowozownia, stacja [...]. Natomiast Cementownia nie przystąpiła do ich likwidacji, podobnie, jak samego wyrobiska", czy wyjaśnienie, "czy sporne wyrobisko położone jest w obrębie istniejące zakładu górniczego, czy poza nim i czy w odniesieniu do tego wyrobiska, będącego częścią obszaru górniczego doszło do jego wygaszenia, lub wygaszenia koncesji, pozwoli na poprawną subsumpcję stanu faktycznego pod normę art. 81a lub 82a P.g.g." uzasadnia wniosek że sąd uznał ustalony w sprawie stan faktyczny za niewystarczający do poprawnego rozstrzygnięcia sprawy. Świadczy o tym także powołana podstawa prawna uchylenia decyzji, tj. art. 145 § 1 pkt 1c p.p.s.a. Swą myśl wyartykułował w sposób jasny. Zaś zgłoszone przez organ wątpliwości, wobec braku ich uzasadnienia należało uznać za pozbawione podstaw. Pamiętać także należy, że wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może również zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (postanowienia NSA: z 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt II GSK 406/09, z 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II GZ 1/10, z 23 września 2008 r., sygn. akt I OZ 698/08). Dalej wyjaśnić należy, że zgodnie z ogólną normą, zawartą w art. 16 § 2 p.p.s.a., sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej (jedynym ustawowym wyjątkiem jest rozstrzyganie na posiedzeniu niejawnym przez trzech sędziów w przedmiocie wyłączenia sędziego - art. 22 § 2 p.p.s.a.). Przepis art. 158 zd. drugie p.p.s.a. stanowi, że postanowienie w przedmiocie wykładni wyroku sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Nie zawiera on w swej treści zapisu pozwalającego na przyjęcie odstępstwa od reguły orzekania przez sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Nie ma także podstaw do wyprowadzania poglądu o trzyosobowym składzie jako właściwym do rozpoznania wniosku o wykładnię wyroku na posiedzeniu niejawnym na podstawie tego, że zgodnie z art. 158 zd. pierwsze p.p.s.a. wątpliwości co do treści wyroku rozstrzyga postanowieniem sąd, który wydał wyrok. Pojęcie "sąd" ma znaczenie funkcjonalne i w nawiązaniu do art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), który stanowi, że sądami administracyjnymi są Naczelny Sąd Administracyjny oraz wojewódzkie sądy administracyjne, oznacza, że wątpliwości co do treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego rozstrzyga Wojewódzki Sąd Administracyjny. Pojęcie to nie odnosi się jednak do personalnie określonego, trzyosobowego składu sądu wydającego wyrok na rozprawie, to znaczy ani nie ustanawia zasady, że wątpliwości co do treści wyroku rozstrzyga personalnie ten sam skład sądu, który wydał wyrok, ani nie nakazuje rozpoznania wniosku o rektyfikację wyroku przez ten sam skład rozumiany jako skład trzyosobowy. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał wniosek Spółki w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku na posiedzeniu niejawnym, w składzie jednego sędziego (art. 158 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego na podstawie art. 158 w związku z art. 160 p.p.s.a. oddalono wniosek.