III SA/Gl 1832/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia przyznać doradcy podatkowemu M.L. od Skarbu Państwa kwotę 1107 zł (słownie: tysiąc sto siedem złotych) w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Od wyroku tego pełnomocnika skarżącego w osobie doradcy podatkowego M. L. złożył skargę kasacyjną. Wyrokiem z 9 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I FSK 113/13 skargę kasacyjną oddalił. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa doradcy podatkowego i oświadczył, że nie zostały one opłacone w całości ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu do swojego wyroku pozostawił kwestę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego Sądowi pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 p.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia kwoty podatku do zapłaty w wysokości podatku należnego wynikającego z faktur VAT wystawionych w październiku 2004 r. w kwocie 6.270,00 zł. W takim przypadku, wpis sądowy ma charakter stosunkowy, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z kolei zgodnie z treścią § 3 ust.1 pkt 1 lit. d rozporządzenia z 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z 2011 r. nr 31, poz. 153). wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł wynosi 1200 zł. Natomiast zgodnie z § 3 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia stanowi, że wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w drugiej insacnji za sporządzenie wniesienia skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym 75 % wynagrodzenia określonego w ust. 1 tego przepisu a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy 100 tej kwoty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 3 ust.1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie zaś z § 3 ust. 2 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Ponieważ pełnomocnik skarżącego występował w obydwu instancjach, sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz wziął udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd uznał, mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy, że kwota 900 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Wysokość wynagrodzenia Sąd podwyższył dodatkowo o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tj. o 207 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.