III SA/Gl 1850/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z 14 października 2013 r. I.S. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku podnosi, iż w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący twierdzi, że w celu wykonywania swojej działalności gospodarczej zawarł umowy kredytowe na finansowanie zapasów w kwocie [...] zł oraz na zakup obiektów dealera [...] w wysokości [...] zł. Zajęcie wierzytelności z jego rachunków bankowych paraliżuje wykonywanie dealerskiej działalności w zakresie handlu i serwisu samochodami [...]. Udzielone kredyty do finansowania działalności gospodarczej mogą zostać wstrzymane przez bank. Skutkami dokonanych przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. zajęć i zablokowania rachunków bieżących Firmy "A" - jest sytuacja, w której bank nie ma możliwości obsługi zadłużenia. Brak spłaty należności banku z tytułu odsetek, prowizji i innych należności tytułem obsługi rachunku bieżącego, powoduje brak możliwości regulowania zobowiązania rat kredytowych z uwagi na fakt, że bank nie ma prawa do poboru tych pieniędzy z uwagi na zajęcie rachunku. Wypowiedzenie umów kredytowych dla "A" spowoduje dalsze negatywne skutki finansowe, a nawet ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy. W przypadku ogłoszenia upadłości - szkoda spowodowana działaniami organów podatkowych, wyrządzona wykonaniem zaskarżonej decyzji - nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (lub wyegzekwowanego) świadczenia ani też nie będzie możliwe w przywrócenie stanu przedsiębiorstwa do stanu pierwotnego poprzez odbudowanie pozycji firmy (tj. pozycji na rynku firmy dysponującej podobną wielkością majątku), którą skarżący tworzył swoją ciężką, wieloletnią pracą. Ogłoszenie upadłości spowoduje trwałą zmianę w zakresie prowadzonej działalności (utrata dostawców, odbiorców towarów, kontrahentów finansujących przedsięwzięcie) przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków lub może nie nastąpić nigdy. W przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez WSA w Gliwicach szkody wyrządzone na prowadzonej działalności (zniszczenie firmy) mogą okazać się jako poniesione zupełnie niepotrzebnie a Budżet Państwa utraci dochody z wpływów uiszczanych przez Skarżącego podatków w wysokości rocznie ok. 1.000.000 zł. Pismem z 31 października 2013 r. skarżący wniósł uzupełnienie powyższego wniosku. Uzasadniając swoje stanowisko dodał, że w związku z wniesieniem na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - pismem z dnia [...] r. skarżący poinformował o tym fakcie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. - z uwagi na ustanowione na nieruchomościach skarżącego hipoteki przymusowe. Według skarżącego złożenie skarg do sądu administracyjnego, zgodnie art. 239 f § 1 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 – tekst jedn. ze zm.) – dalej O.p. powoduje, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. jest zobligowany z urzędu wstrzymać wykonanie decyzji ostatecznej do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego. Jednakże organ podatkowy I instancji nie wydał żadnego postanowienia w trybie art. 239 f § 1 pkt 2 O.p. Skarżący podniósł, że z uwagi na poczynione inwestycje - wpływy nie pozwalają jednorazowo uiścić tak istotnej kwoty 279.590,- zł wraz z odsetkami za zwłokę. Jednorazowa zapłata spowodowałaby utratę płynności finansowej firmy i ogłoszenie upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja unormowana w art. 61 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., stanowi ochronę o charakterze tymczasowym. Zgodnie z § 6 tego artykułu wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Wskazać jednocześnie należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera wyczerpujący katalog przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez sąd. Ustawodawca nie wiąże natomiast podstaw udzielenia takiej ochrony z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję (tak uzasadnienie uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007/4/77). Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Analiza powołanych przez skarżącą we wniosku okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę także fakt, iż skarżący ma przed tutejszym Sądem wiele spraw oraz wysokość zobowiązań podatkowych. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić stronę skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Suma ustalonych kwot zobowiązań podatkowych skarżącego w podatku od towarów i usług jest kwotą znaczną. Ponadto egzekucja tej kwoty mogłaby wyrządzić skarżącemu poważną szkodę, która mogłaby negatywnie wpłynąć na prowadzoną działalność gospodarczą, spowodować utratę płynności finansowej skarżącego i uniemożliwić bieżące funkcjonowanie działalności. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, orzekł jak w sentencji postanowienia.