III SA/Gl 187/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 15 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych (kary pieniężnej) postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Adwokat W. K., działając jako pełnomocnik strony skarżącej, "A" sp. z o.o. w K., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Do skargi dołączono odpis pełnomocnictwa. Z treści odpisu wynikało, że zostało udzielone przez prezesa zarządu strony skarżącej w dniu [...] r. i obejmuje umocowanie do prowadzenia sprawy "dotyczącej kary pieniężnej z ustawy o grach hazardowych przed Urzędem Celnym, Izbą Celną oraz Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we wszystkich instancjach z prawem dalszej substytucji", z tym, że data i słowa od "dotyczącej do "administracyjnym" były sporządzone pismem odręcznym, natomiast pozostała treść w formie wydruku komputerowego. Ponadto zostały skreślone słowa "sygn. akt" Na rozprawie Sąd stwierdził, że w aktach administracyjnych znajduje się oryginał pełnomocnictwa (k. 75) złożony wraz z pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 sierpnia 2012 r. Oryginał ten nie zawiera daty a umocowanie odnosi się jedynie do występowania przed Urzędem Celnym, jednak jego zewnętrzny wygląd prowadzi do wniosku, że jest to pełnomocnictwo tożsame z pełnomocnictwem złożonym przed sądem. W aktach znajduje się również odpis pełnomocnictwa złożony przed organem odwoławczym w dniu 8 maja 2013 r. Na odpisie również nie ma daty, jednak odpis zawiera analogiczne uzupełnienia, co egzemplarz złożony przed Sądem. Wobec powyższego na mocy wydanego na rozprawie, w dniu 27 maja 2014 r., postanowienia Sądu pełnomocnik został wezwany, za pośrednictwem faksu, do nadesłania oryginału pełnomocnictwa z 2 lipca 2012 r. w terminie 3 dni. Pismem z 29 maja 2014 r. pełnomocnik odpowiedział, że w zakreślonym terminie nie jest w stanie dostarczyć do sądu pełnomocnictwa, albowiem znajdowało się ono w siedzibie spółki i nie ma do niego dostępu. Zobowiązał się jednak do wystąpienia do władz spółki w tej sprawie. Wobec powyższego na mocy kolejnego postanowienia, wydanego na rozprawie w dniu 9 czerwca 2014 r. strona skarżąca wezwana została do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie osobiste pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis wezwania w tym zakresie doręczono stronie skarżącej w dniu 12 czerwca 2014 r. W terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 20 czerwca 2014 r., brak nie został uzupełniony. Natomiast pismem z 5 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej złożył egzemplarz pełnomocnictwa datowany na 2 lipca 2012 r., jednakże inny niż złożony uprzednio, tj. w całości sporządzony na komputerze. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Stosownie natomiast do art. 37 § 1 zd. 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. W przedmiotowej sprawie Sąd powziął uzasadnione wątpliwości co do zgodności przedłożonego odpisu ze znajdującym się w aktach sprawy oryginałem, które to wątpliwości nie zostały rozwiane poprzez nadesłanie pełnomocnictwa przy piśmie z 5 sierpnia 2014 r. Nie wykonano także wezwania do osobistego podpisania skargi. Należy zaznaczyć, że wprawdzie udzielenie adwokatowi W. K., nowego pełnomocnictwa przez prezesa skarżącej spółki mogłoby być uznane za równoznaczne z wykonaniem tego ostatniego wezwania, nawet gdyby udzielono je później niż 2 lipca 2012 r., jednak egzemplarz pełnomocnictwa został nadesłany z przekroczeniem terminu, co oznacza, że skarga została wniesiona przez osobę niemogącą wykazać się umocowaniem do działania w imieniu strony skarżącej udzielonym w sposób niewątpliwy przez mocodawcę i brak ten nie został skutecznie konwalidowany. Mając na uwadze powyższe okoliczności skargę należało odrzucić na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. Konsekwencją powyższego rozstrzygnięcia jest zwrot uiszczonego w sprawie wpisu, dokonany na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.