III SA/Gl 1899/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącej z urzędu – adwokata A. P. o przyznanie jej kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi A. P. wynagrodzenie za świadczenie pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 4.428 zł (cztery tysiące czterysta dwadzieścia osiem złotych). Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2012 r. tutejszy Sąd oddalił skargę na ww. decyzję. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 września 2012 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej w osobie adwokata A.P.. Adwokat ten przeglądał akta sądowe i administracyjne przedmiotowej sprawy, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od cytowanego na wstępie wyroku. W dniu 26 sierpnia 2014 r. na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawiła się adwokat B.M. – substytut adwokat A.P.. Zarówno w skardze kasacyjnej, jak i na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożony został wniosek o zasądzenie kosztów pełnomocnika z urzędu, wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z treścią § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 461) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem", stawka minimalna za udział adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – wynosi 100 % stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a w zw. z § 6 rozporządzenia. Wartość przedmiotu zaskarżenia w przedmiotowej sprawie wynosiła [...] zł. Stawka minimalna w tej sprawie wynosi więc 3.600 zł (§ 6 pkt 6 rozporządzenia). Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w pełnej wysokości tej stawki (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia). Ponadto, na zasadzie § 2 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 828 zł. W tym stanie rzeczy należało określić koszty udzielonej, a nie opłaconej pomocy prawnej z urzędu w wysokości 4.428 zł. Kwota ta obejmuje stawkę podstawową wynoszącą 3.600 zł i 23 % podatku od towarów i usług od tej kwoty. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności pełnomocnikowi skarżącego należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy.