III SA/Gl 190/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odmowa umorzenia zaległości) postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z [...] r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. odmówił M. S. umorzenia zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres od [...] 2000 r. do [...] 2001 r. w wysokości [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości [...] zł. Decyzją z [...] r. nr [...], wydaną w wyniku odwołania wniesionego przez M. S., Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącego – M. S. w dniu [...] r., w trybie art. 149 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) czyli do rąk dorosłego domownika. Pismem z [...] r., złożonym w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w K. w dniu [...] r., M. S. wniósł "Skargę na wydaną Decyzję z dnia [...] roku przez Naczelnika I Urzędu Skarbowego w K.". Pismo to Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. przekazał [...] r. Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. – "celem załatwienia zgodnie z właściwością". Organ odwoławczy potraktował to pismo jako skargę na swą decyzję ostateczną z [...] r. i nadał jej bieg, przekazując wraz z odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Chociaż skarga M. S., jak wynika z jej nagłówka, została skierowana wobec decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z [...] r., to słusznie organ odwoławczy nadał jej bieg jako skardze na decyzję kończącą postępowanie administracyjne w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych, czyli na decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. Decydują o tym dwa względy. Po pierwsze - skarga ta została złożona po rozstrzygnięciu odwołania M. S. od decyzji organu pierwszej instancji, co oznacza, że środek odwoławczy od tej decyzji został już wyczerpany, a inny nie przysługuje. Tak więc gdyby skargę tę traktować jako skierowaną wobec decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. z [...] r., to należało by ją odrzucić jako niedopuszczalną, gdyż skierowaną w stosunku do decyzji pierwszoinstancyjnej. Po drugie – intencją skarżącego jest poddanie kontroli sądowej decyzji organów podatkowych odmawiających zastosowania ulgi w postaci umorzenia zaległości podatkowych. Żeby taka kontrola mogła być dokonana należało przyjąć taką wersję skargi, która nie będzie podlegać odrzuceniu już z uwagi na jej niedopuszczalność, czyli potraktować ją jako skargę dopuszczalną na decyzję odwoławczą. To nie wyczerpuje jednak kwestii formalnych związanych z wniesieniem skargi, gdyż uznając ją za dopuszczalną co do zasady Sąd przystąpił do badania innych jej wymogów, w tym terminowości wniesienia. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r., w trybie art. 149 ww ustawy Ordynacja podatkowa, zatem ustawowy termin do jej wniesienia upłynął w dniu [...] r. (środa). Skarżący złożył osobiście skargę w dniu [...] roku, jednakże zamiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skierował ją za pośrednictwem Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.. Tymczasem dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten wyraźnie stanowi, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jeśli zatem należało przyjąć, zgodnie z przedstawionymi tu powyżej uwagami, że skarga dotyczy decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, to za skargę wniesioną w terminie można uznać skargę wniesiona za pośrednictwem tego organu. W konsekwencji, za dzień wniesienia skargi uznać należy nie datę błędnego jej nadania przez skarżącego, ale dopiero datę przesłania jej do właściwego organu. Ponieważ przesłanie to nastąpiło, jak wskazano wyżej, dopiero w dniu [...] r., zatem skargę uznać należy za wniesioną z uchybieniem terminu i odrzucić w trybie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.