III SA/Gl 1906/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia [...] r. B. K. wniosła o przydzielenie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata do reprezentowania w sprawie skargi kasacyjnej wnoszonej do NSA w niniejszej sprawie. Strona skarżąca wskazała, iż ze względu na bardzo wysokie koszty była zmuszona do zrezygnowania z dotychczasowego pełnomocnika, gdyż obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi ponoszenie kosztów obrony. Podniosła, iż znajduje się w bardzo złej sytuacji finansowej, gdyż jej wynagrodzenie w kwocie [...] zł objęte jest 50 % zajęciem sądowym, a mąż jest bezrobotny i otrzymuje jedynie zasiłek w kwocie [...] zł. Ponadto B. K. podkreśliła, iż na jej utrzymaniu znajduje się dwójka nieletnich dzieci. Zdaniem strony skarżącej przedstawione dochody uniemożliwiają opłacenie adwokata i uzasadniają przyznanie go z urzędu. Pismem z dnia [...] r. Strona skarżąca została wezwana do nadesłania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Na skutek braku odpowiedzi na opisane wezwanie referendarz sądowy zarządzeniem z dnia [...] r. wniosek B. K. o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] r. Strona skarżąca wniosła sprzeciw od opisanego zarządzenia referendarza sądowego, złożyła także wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w załączeniu przesyłając podpisany egzemplarz formularza PPF. Uzasadniając powyższy wniosek skarżąca zakwestionowała zastępcze doręczenie wezwania z dnia 1 sierpnia 2012 r. wskazując, że pierwsze awizo zaginęło, natomiast, gdy zgłosiła się do urzędu pocztowego z drugim awizem około 24 sierpnia 2012 r. otrzymała informację, iż nie oczekuje na nią żadna przesyłka. Strona skarżąca stwierdziła, iż w tym czasie odbierała kilka innych przesyłek poleconych i uznała, iż przesyłka sądowa w związku z okresem urlopowym zostanie doręczona później. B. K. zaakcentowała, iż o całej sytuacji wiedział jej mąż A.K. oraz matka – L. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Stosownie do treści art. 67 § 1 i § 5 P.p.s.a. jeżeli stroną jest osoba fizyczną, doręczenia dokonuje się jej osobiście chyba, że ustanowiła pełnomocnika, doręczenia należy dokonać tej osobie. Zgodnie natomiast z art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w powyższy sposób, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca zarządzenie referendarza sądowego z dnia 1 sierpnia 2012 r. o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania została przesłana na adres Strony skarżącej i wobec nieobecności adresata pozostawiona na okres 14 dni w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienie w postaci awiza umieszczono w skrzynce na korespondencję. Skarżąca zaprzeczając temu stwierdziła, iż nie otrzymała pierwszego awiza, natomiast po otrzymaniu drugiego awiza w urzędzie pocztowym około 24 sierpnia 2012 r. otrzymała informacje, iż nie oczekuje na nią żadna przesyłka i zapewne awizowaną przesyłkę już odebrała. Ponadto wskazała, iż o opisanej sytuacji wiedział jej mąż A. K. oraz matka L.W. Na mocy art. 87 § 2 P.p.s.a. Strona winna jedynie uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na jej brak winy w uchybieniu terminu, co oznacza, iż takie okoliczności nie muszą zostać wykazane. Uprawdopodobnienie określane jest jako ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastka dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, NP 1980, nr 3, s. 75). Z kolei spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 P.p.s.a.). Sąd mając na uwadze, przedstawione okoliczności oraz fakt, iż w analogicznych sprawach B. K. po wezwaniu przedłożyła wypełnione druki PPF (sprawy o sygn. akt od III SA/Gl 1896/11 do III SA/Gl 1900/11), uznał, iż zastępcze doręczenie spornej przesyłki mogło zostać przeprowadzone nie prawidłowo. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzić trzeba, iż w konsekwencji termin przewidziany dla wniesienia uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie rozpoczął swój bieg w dniu 24 października 2012 r., tj. w dniu, gdy Strona skarżąca odebrała zarządzenie z dnia 18 września 2012 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania i dowiedziała się z jego treści o wezwaniu. W tej sytuacji, zdaniem Sądu uzupełnienie braku formalnego wniosku złożone przez B. K. w dniu 31 października 2012 r. zostało wniesione w terminie. Powyższe oznacza, że w sprawie nie doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i stąd wniosek Strony skarżącej o jego przywrócenie należy uznać za bezprzedmiotowy, a zatem podlegający odrzuceniu na mocy art. 88 P.p.s.a.