III SA/Gl 191/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. Ż.– "A" w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] 2006 r. (data stempla pocztowego) Ł. Ż., prowadząca działalność gospodarczą pod firmą "A" w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z [...] r. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu [...] r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). Pismem z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi, przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...] zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Jednocześnie została pouczona o skutkach uchybienia zakreślonemu terminowi w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie, przesłano na adres wskazany w skardze. Powyższe wezwanie uznano za doręczone. Jak wynika z adnotacji poczty pod wskazanym adresem L. Ż. była nieobecna pomimo, że wezwanie było dwukrotnie awizowane. Po raz pierwszy [...] r., po raz drugi [...] r., a [...] r. zostało odesłane do Sądu jako nie podjęte w terminie, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W konsekwencji wezwanie pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) stanowi, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem zaskarżenia (art. 54 p.p.s.a.). Stosownie jednak do treści art. 57 § 1 powyższej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Do pisma strona winna dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 §1 p.p.s.a.) oraz stosownie do treści art. 214 wyżej powołanej ustawy uiścić koszty sądowe. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, a skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od której nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (§ 3). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna. W rozpatrywanej sprawie w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r. (piątek) skarżąca nie uiściła żądanego wpisu w kwocie [...] zł, dokonując wpłaty na konto bankowe lub kasie Sądu i dlatego, po myśli art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić. Sąd przypomina, że zgodnie z art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Przyjdzie jednak stwierdzić, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 lutego 2006 r. sygn. akt P 13/05 (Dz. U. Nr 38, poz. 268) orzekł, że art. 73 p.p.s.a., w zakresie w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wobec powyższego orzeczenia, doręczenie należy uznać za dokonane z upływem ostatniego dnia na jaki przesyłka została powtórnie pozostawiona w urzędzie pocztowym. Tryb doręczania pism sądowych został określony w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. 1999 r. Nr 62 poz. 697 ze zm.), które na podstawie art. 65 § 2 p.p.s.a ma zastosowanie do doręczania pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do regulacji § 9 ust. 1 i 3 tegoż rozporządzenia w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi listonosz: 1) pozostawia zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki we właściwej pocztowej placówce oddawczej w terminie siedmiu kolejnych dni, licząc od dnia następnego po dniu pozostawienia zawiadomienia u adresata, 2) dokonuje adnotacji o niedoręczeniu przesyłki na potwierdzeniu odbioru oraz adnotacji "awizowano dnia" na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki i składa swój podpis, 3) oddaje przesyłkę niezwłocznie do właściwej pocztowej placówki oddawczej. Jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki we wskazanym wyżej terminie pocztowa placówka oddawcza sporządza powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Przenosząc powyższe na ustalenia poczynione w niniejszej sprawie, na podstawie zapisów zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania do uzupełnienia braków skargi zostało ono wysłane na adres wskazany w skardze oraz dwukrotnie awizowane (20 i 28 kwietnia 2006 r.) i wróciło do Sądu z adnotacja nie podjęto w terminie. Stąd stosownie do art. 73 p.p.s.a. uznano go za doręczone. Mając na względzie powyższe, stosownie do art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.