III SA/Gl 195/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...]r. (data nadania) pełnomocnik Spółki A Sp. z o.o. w D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z [...]r., która utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc [...]r. w wysokości [...]zł. Skargę wysłano za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. czyli błędnie określając organ wydający zaskarżoną decyzję. Tożsamy błąd popełniono w treści skargi określając stronę przeciwną. Skarga została przekazana przez Dyrektora Izby Skarbowej, zgodnie z właściwością [...]r. nadto do skargi pełnomocnik nie załączył pisemnego umocowania do działania w imieniu skarżącej Spółki. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako nieuzasadnionej, gdyż nie znalazł podstaw do uznania słuszności podniesionych zarzutów oraz wskazał na uchybienie terminu do jej wniesienia. Pismem z [...]r. pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed tut. Sądem. Jednocześnie został pouczony o konsekwencjach uchybienia zakreślonemu przez Sąd terminowi do uzupełnienia wskazanego braku. Wezwanie zostało doręczone [...]r. i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, dalej p.p.s.a.) normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowo-administracyjne). Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 p.p.s.a). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wymienione enumeratywnie w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygnięcia i czynności organów administracji publicznej. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a.), o czym strona skarżąca została pouczona prawidłowo, co wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji. Warunkiem niezbędnym do nadania skardze dalszego biegu jest ustalenie, że jest to skarga, że została wniesiona przez osobę uprawnioną w terminie zakreślonym ustawą i należycie opłacona. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie art. 57 § 1- § 4 p.p.s.a. Art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy wskazanej wyżej stanowi, iż Sąd odrzuca skargę jeżeli stwierdzi jedną z wymienionych w tym przepisie przesłanek. W punkcie drugim tego przepisu wskazano przesłankę uchybienia terminowi do wniesienia skargi, a pkt 3 nie uzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z przedłożonych Sądowi akt skarżący otrzymał decyzję organu odwoławczego w dniu [...]r., co jest niesporne. Jak wynika z akt sprawy skarga została nadana w dniu [...]r., ale za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., który nie był organem wydającym zaskarżoną decyzję. Skarga wpłynęła do Izby Skarbowej w dniu [...]r., a następnie została przekazana do Izby Celnej w K.. Termin do wniesienia skargi upłynął [...]. Tym samym skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1 p.p.s.a.) oraz naruszeniem wymagań określonych w art. 54 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego pełnomocnik nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, co stanowi samodzielną przesłankę odrzucenia skargi wymienioną w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, pkt 3 i pkt 6 w zw. z art. 53 § 1ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu.