III SA/Gl 196/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Adam Gołuch, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 września 2024 r. sprawy ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 29 stycznia 2024 r. nr SKO.K/41.3/2600/2023/26847/AW w przedmiocie odmowy przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z 29 stycznia 2024 r. nr SKO.K/41.3/2600 /2023/26847/AW Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z 11 grudnia 2023 r. Nr [...] w sprawie cofnięcia skarżącemu J. T. uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii B. W uzasadnieniu SKO przedstawiło stan faktyczny sprawy. Stwierdziło, że 20 listopada 2023r. do Prezydenta Miasta S. wpłynęło wydane przez Instytut Medycyny Pracy im. prof dra med. J. N. w L. w trybie odwoławczym prawomocne orzeczenie lekarskie nr [...] z 15 listopada 2023r., stwierdzające u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, dla których wymagane jest prawo jazdy kategorii: AM,A1,A2,A,B1,B,BE,T,C1,C1+C,C,C+E,D1,D1+E,D,D+E z terminem następnego badania wyznaczonym na 14 listopada 2024r. Wobec powyższego w związku z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o kierujących pojazdami, pismem z 21 listopada 2023r. (doręczonym 27 listopada 2023r.) skarżący został zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia mu posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami. W konsekwencji Prezydent Miasta S. 11 grudnia 2023r. wydał decyzję o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B. W uzasadnieniu wyjaśnił, że organy administracji nie posiadają uprawnień do oceny stanu zdrowia kierowcy i w przypadku wydania orzeczenia lekarskiego stwierdzającego istnienie przeciwwskazań do kierowania pojazdami mają obowiązek wydania decyzji o cofnięciu uprawnień. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie, w którym podniósł, że nigdy nie prowadził pojazdu pod wpływem alkoholu, dlatego odebranie mu uprawnień uważa za krzywdzące. Przez wiele lat oprócz wykonywania zawodu operatora koparki woził pracowników na budowę samochodem służbowym i nigdy nie spowodował wypadku, regularnie też przechodził badania psychotechniczne. Obecnie posiadany samochód służy mu do dojazdów do lekarzy, gdyż jest chory. Rozpoznając sprawę w związku z wniesionym odwołaniem, zaskarżona decyzją SKO utrzymało ją w mocy. Kolegium wskazało, że orzeczenie lekarskie nr [...] zostało wydane 15 listopada 2023r. w trybie odwoławczym i ma charakter ostateczny, zatem Kolegium pozostaje związane jego treścią. Stwierdziło, że nie może przeprowadzić dowodów i dokonywać na ich podstawie samodzielnych ustaleń co do stanu zdrowia skarżącego, gdyż orzeczenie lekarskie wydane w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 2 k.p.a. Oznacza to, że orzeczenie to stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone i korzysta z domniemania prawdziwości oraz domniemania zgodności z prawdą tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Organy są takimi orzeczeniami lekarskimi związane i nie mają jakichkolwiek podstaw formalnoprawnych do kwestionowania okoliczności objętych treścią tych orzeczeń. Na to rozstrzygnięcie SKO strona wniosła skargę (określoną jako odwołanie) do WSA w Gliwicach. W skardze nie sformułowała przeciwko decyzji SKO konkretnych zarzutów. Ponownie podniosła, że czuje się pokrzywdzona pozbawieniem go prawa jazdy. Przedstawiła przebieg pracy zawodowej, w której z tego uprawnienia korzystała, wyraziła niezadowolenie ze sposobu przeprowadzenia badań przez psychologa z Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych i IMP w L. Opisała też okoliczności założenia "niebieskiej karty", w szczególności konflikt z żoną i synem. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o oddalenie skargi i rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.) - dalej także: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy). Takich zaś wad zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd nie stwierdził. Zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2023r., poz. 622), starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Użycie słów "wydaje decyzję", a nie "może wydać" oznacza, że jest to decyzja związana i w przypadku stwierdzenia orzeczeniem lekarskim istnienia przeciwwskazań do kierowania pojazdami organ ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu uprawnień. Wyjaśnić także należy, że organ jest związany oceną stanu zdrowia kierowcy co do istnienia albo braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami wyrażonymi w orzeczeniu lekarskim i nie posiada kompetencji do jego kwestionowania. Jest to stanowisko powszechnie prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych. Tytułem przykładu można przywołać wyrok WSA we Wrocławiu z 14 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 105/23, gdzie Sąd stwierdził, że "W postępowaniu administracyjnym zmierzającym do wydania decyzji na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 2011 r. o kierujących pojazdami organy nie są uprawnione do prowadzenia postępowania wyjaśniającego co do stanu zdrowia kierującego oraz co do weryfikacji ostatecznych orzeczeń lekarskich wydanych przez uprawnione jednostki orzecznicze w przedmiocie stwierdzenia u kierującego przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem." Podobnie WSA w Białymstoku w wyroku z 7 listopada 2023 r. uznał, że "Organy prowadzące postępowanie o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami są związane orzeczeniami lekarskimi (psychologicznymi) wydanymi w wyżej przytoczonym trybie. Nie posiadają one ani uprawnień, ani wiedzy specjalistycznej by w jakikolwiek sposób weryfikować ustalenia. Ostateczne orzeczenia lekarskie i psychologiczne nie podlegają weryfikacji (tak pod względem ich treści, jak i procedowania) w postępowaniach o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami." Stanowiska te Sąd orzekający w pełni podziela. Zatem jedynie uprawniony lekarz jest wyłącznie właściwy do dokonania oceny stanu zdrowia kierowcy i ewentualnego stwierdzenia istnienia albo braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a jego orzeczenie posiada walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 76 § 2 Kpa. Stosownie do art. 76 Kpa: § 1. Dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w ich zakresie działania stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. § 2. Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do dokumentów urzędowych sporządzanych przez organy jednostek organizacyjnych lub podmioty, w zakresie poruczonych im z mocy prawa lub porozumienia spraw wymienionych w art. 1 pkt 1 i 4, a więc w postępowaniach przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco. Natomiast z akt sprawy wynika, że w stosunku do strony zostało wydane orzeczenia lekarskie WOMP w K. SP ZOZ w S. nr [...] z 28 lipca 2023r., (karta 2 akt administracyjnych), negatywne dla skarżącego. W związku z wniesionym przez niego odwołaniem, został on poddany kolejnemu badaniu w IMP w L. W wyniku tego badania lekarz uprawniony do badań osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień do kierowania pojazdami i kierowców w orzeczeniu nr [...] z 15 listopada 2023r. stwierdził u skarżącego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, a orzeczenie takie jest ostateczne (karta 9 akt). Z powyższego wynika, że jednostki orzecznicze dwóch szczebli były zgodne w ocenie stanu zdrowia strony i co do tego, że w jego przypadku zachodzą przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdami. W związku z tym, uwzględniając wskazany już związany charakter decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, organ I instancji zobowiązany był treścią art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami do wydania decyzji o cofnięciu tych uprawnień. Zatem organ odwoławczy utrzymując tę decyzję w mocy nie naruszył prawa. Natomiast okoliczności, jakie legły u podstaw skierowania strony na badania lekarskie, kwestia zasadności bądź braku zasadności założenia "niebieskiej karty", konfliktu rodzinnego, dotychczasowej bezwypadkowej jazdy nie mają w sprawie znaczenia; istotna jest treść ostatecznego orzeczenia lekarskiego, które w pełni uzasadnia wydanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W związku z powyższym, na podstawie art. 151 ppsa Sąd orzekł o oddaleniu skargi.