III SA/Gl 1963/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług sprostować z urzędu wyrok z 5 września 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 1963/12 w ten sposób, że w sentencji wyroku w po słowach "Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik wykreślić "(spr.)" a po słowach "Sędzia WSA Renata Siudyka" dopisać "(spr.)". Wyrokiem z 5 września 2012 r. sygn. akt III SA/Gl 1963/12 tutejszy Sąd uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług. W sentencji wyroku mylnie oznaczono, który Sędzia pełni funkcję sprawozdawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że błędne oznaczenie w sentencji wyroku, który Sędzia pełni funkcję sędziego sprawozdawcy stanowi oczywistą omyłkę. Fakt, że Sędzia Renata Siudyka pełni w niniejszej sprawie funkcję sprawozdawcy potwierdza zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 21 grudnia 2012 r. oraz protokół z rozprawy z 5 września 2012 r. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.