III SA/Gl 1985/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług sprostować z urzędu wyrok z 1 marca 2013 r. w ten sposób, że w jego uzasadnieniu umieszczone na stronie 1 w 8 wierszu od góry i na stronie 2 w wierszach 9-10 od dołu słowa "kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc" zastąpić słowami "kwotę zobowiązania podatkowego" Wyrokiem z 1 marca 2013 r. tutejszy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik 2005. W uzasadnieniu wyroku określono zaskarżoną decyzję jako decyzję w przedmiocie przeniesienia ustalenia kwoty podatku naliczonego na następny miesiąc Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że podanie niewłaściwego przedmiotu zaskarżonej decyzji stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie wyroku jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.