III SA/Gl 1989/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 września 2014 r. sygn. akt III SA/Gl 1989/12 w kwestii wniosku o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego dla pełnomocnika adwokata T.D. ustanowionego w ramach prawa pomocy postanawia: p o s t a n a w i a : 1. uwzględnić zażalenie z 30 września 2014 r. i uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 września 2014 r., 2. przyznać adwokatowi T.D. od Skarbu Państwa kwotę 8.856 zł (słownie: osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć złotych) w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z 22 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjne w Gliwicach oddalił wniosek o zasądzenie kosztów dla adwokata T.D. Pismem z 30 września 2014 r. adwokat T.D. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarzucił sprzeczność ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Dodał, że wymagane oświadczenie, że koszty nie zostały opłacone przez skarżącą w całości ani w części zostało złożone w piśmie z 10 czerwca 2014 r. wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia w wysokości podwójnej stawki minimalnej ze względu na nakład pracy pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Artykuł 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. dalej p.p.s.a.) stanowi, że jeżeli zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Zgodnie z treścią art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 p.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od czerwca do września 2008 r. w kwocie 360.968 zł. W takim przypadku, wpis sądowy ma charakter stosunkowy, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z kolei zgodnie z treścią § 6 ust.7 w/w rozporządzenia z 28 września 2002 r. wynagrodzenie adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł. Stosownie zaś do § 19 ust.1 wspomnianego rozporządzenia z 28 września 2002 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie zaś z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Sąd postanowieniem z 22 września 2014 r. sygn. akt III SA/Gl 1989/12 oddalił wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z uwagi na brak w treści wniosku oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W zażaleniu z 16 sierpnia 2013 r. pełnomocnik organu zarzucił sprzeczność ustaleń Sądu z treścią materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy. Dodał, że wymagane oświadczenie, że koszty nie zostały opłacone przez skarżącą w całości ani w części zostało złożone w piśmie z 10 czerwca 2014 r. wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia w wysokości podwójnej stawki minimalnej ze względu na nakład pracy pełnomocnika. Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie uznano, że pełnomocnik z urzędu adwokat T.D. nie złożył oświadczenia zgodnego z treścią § 20 powołanego rozporządzenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jednakże, zgodnie z wyjaśnieniem zawartym w zażaleniu z 30 września 2014 r. oświadczenie takie znajduje się w piśmie z 10 czerwca 2014 r. Zgodnie zatem z § 6 pkt 7 powołanego wyżej rozporządzenia oraz mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że kwota 7.200 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Wysokość wynagrodzenia Sąd podwyższył dodatkowo o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tj. o 1.656 zł. W związku z powyższym, na podstawie art. 195 § 2 w związku z art. 205 § 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.