III SA/Gl 199/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Beata Kozicka, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lipca 2019 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, po rozpatrzeniu odwołania A Sp. z o.o. w R., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z [...] r. nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 200.000 zł za urządzanie gier na automatach bez koncesji na prowadzenie kasyna gry. Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 15 września 2017 r. funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. przeprowadzili czynności procesowe w trybie art 308 Kodeksu postępowania karnego w lokalu bez nazwy mieszczącym się w B. przy ul. [...]; nie prowadzono w nim działalności gastronomicznej, handlowej lub usługowej. W chwili przystąpienia funkcjonariuszy do czynności służbowych w lokalu znajdowały się dwa urządzenia o nazwie Golden Horse o numerach: [...]. Urządzenia te były włączone i gotowe do gry. Swoim wyglądem przypominały automaty do gier, jakie są eksploatowane w kasynach gry, dlatego funkcjonariusze przystąpili do przeprowadzenia ich oględzin i zbadania ich cech w drodze eksperymentu. W celu rozpoczęcia gry każde z urządzeń zostało zasilone środkami pieniężnymi, które były przeliczane na punkty w/g przelicznika 10 zł = 10 punktów.. Po wciśnięciu przycisku START w ruch wprawione zostały bębny (symulatory bębnów). Gry rozgrywały się automatycznie, samoczynnie nastąpiło zakończenie gry. Tempo obrotu bębnów, a w konsekwencji szybkość przesuwania się umieszczonych na nich symboli graficznych, nie pozwalała na ich identyfikację przez grającego. Wynik gry uzależniony był od przypadku, gdyż ustawienie wyświetlanych bębnów z różnymi symbolami figur po rozegraniu każdej z gier odbywało się losowo i gracz nie miał wpływu na ich ustawienie. Przeprowadzający gry testowe uzyskał wygrane pieniężne wypłacone bezpośrednio z automatu [...]; za korzystny układ symboli grający uzyskał także wygrane w postaci punktów kredytowych. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. postanowieniem z [...] r. wszczął z urzędu wobec spółki postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna. Spółka pismem z 15 stycznia 2018 r. złożyła wyjaśnienia podkreślając toczące się postępowanie karne skarbowe, dołączyła ekspertyzę techniczną sporządzoną przez A.W. oraz opinię techniczną z 14 czerwca 2017 r. W konsekwencji Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. nie podzielił stanowiska strony i decyzją [...]r. wymierzył spółce karę pieniężną w kwocie 200.000 zł w związku z urządzaniem gier hazardowych na automatach bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna. W uzasadnieniu organ m.in. stwierdził, że spółka, posiadająca przedmiotowe w sprawie automaty do gier, eksploatowała je w lokalu w B. w ten sposób, że stworzyła warunki umożliwiające uczestnictwo w grach hazardowych. Tym samym urządzała gry na automatach oraz prowadziła działalność w tym zakresie nie posiadając właściwej koncesji. Gry na automatach nie byty urządzane w kasynie gier. Powołując przepisy art. 90 ust. 1 pkt 1 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 165 ze zm. – dalej zwana: u.g.h.) oraz art. 89 ust. 1 pkt 1-4, 6 i 8, ust. 3 tej ustawy w zw. z art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h. organ wymierzył karę pieniężną w wysokości 100.000 zł od jednego automatu (łącznie 200.000 zł). W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie: 1. przepisów prawa procesowego, które miały istotny wpływ na wydanie decyzji, tj.: - art. 210 § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm. – dalej zwana: O.p.), poprzez brak wskazania w uzasadnieniu przestanek, jakimi kierował się organ uznając, iż odwołujący urządzał gry na automatach poza kasynem gry, - art. 121 w związku z art. 124 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych z uwagi na nie wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy, - art. 122 w zw. z art. 187 O.p. poprzez oparcie decyzji na niepełnym oraz niedostatecznie rozpatrzonym materiale dowodowym, - art. 124 O.p. poprzez niewyjaśnienie przestanek, którymi kierował się organ wydając decyzję, - art. 180 § 1 O.p. poprzez nie dopuszczenie dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy i poprzestanie wyłącznie na eksperymencie funkcjonariuszy celnych, - art. 187 § 1 O.p. poprzez nie dochowanie obowiązku zebrania całości materiału dowodowego oraz jego wyczerpującego rozpatrzenia, 2. Przepisów prawa materialnego, tj.: - art. 89 ust. 1 pkt. 1, ust. 4 pkt. 1 lit. a oraz art. 90 ust. 1 u.g.h. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej, pomimo że stan faktyczny nie spełnia przesłanek jego zastosowania. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu w szczególności podniósł, że nie podziela stanowiska strony co do tego, iż gry na urządzeniach nie zawierają elementu losowego i oferują wyłącznie zestaw gier logiczno—pamięciowych, których wynik jest z góry znany i możliwy do ustalenia w trakcie gry, a wygrane lub przegrane w grach nie zależą od przypadku, lecz od zdolności merytorycznych, spostrzegawczości, umiejętności zapamiętywania oraz intelektualnych zdolności gracza i strategii. Organ zaakcentował, że grający na każdym z urządzeń uzyskał wygraną pieniężną oraz rzeczową w postaci punktów dających możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej punktowej uzyskanej w poprzedniej grze. Bębny zatrzymywały się samoistnie bez wpływu grającego na moment zatrzymania, niezależnie od uczestnika gry, jego predyspozycji fizycznych lub intelektualnych. Gry urządzane byty w celach komercyjnych i zawierały element losowości. Automaty do gier wypełniały więc definicję gier, o której mowa w art. 2 ust. 3 u.g.h. Odnośnie przedstawionych przez stronę opinii organ zwrócił uwagę, że opisane w nich urządzenia nie są tożsame z przedmiotowymi w sprawie automatami. Mianowicie Opinia techniczna z 14 czerwca 2017 r. wykonana w Instytucie Elektroniki, dotyczyła urządzenia do gier o nazwie Golden Horse gra logiczna o numerze fabrycznym [...] wyprodukowanego w 2017 r. Z kolei przedmiotem Ekspertyzy technicznej sporządzonej 27 maja 2017 r. przez A.W., rzeczoznawcę do spraw jakości produktów lub usług przy Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej we W., była platforma sprzętowa z pakietem gier Golden Horse V.2. Przedmiotowe w sprawie urządzenia to natomiast urządzenia inne niż opisane w opiniach przedstawionych przez stronę. Dalej organ argumentował warunki przypisania odpowiedzialności na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. i podsumował, że strona w sposób aktywny brała udział w urządzaniu gier na przedmiotowych w sprawie automatach, w tym ustawiła i zainstalowała należące do niej urządzenia w lokalu oraz zapewniła dostęp do nich, nie posiadając w tym zakresie stosownej koncesji. W skardze spółka zarzuciła naruszenie: I. prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wydanie decyzji, tj.: - art. 210 § 4 O.p. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek jakimi kierował organ uznając, iż skarżący urządzał gry na automatach poza kasynem gry, - art. 121 w związku z art. 124 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych z uwagi na nie wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy, - art. 122 w zw. z art. 187 O.p. przez oparcie decyzji na niepełnym oraz niedostatecznie rozpatrzonym materiale dowodowym, - art. 124 ustawy O.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając skarżoną decyzję, - art. 180 §1 O.p. poprzez nie dopuszczenie dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy i poprzestanie wyłącznie na eksperymencie funkcjonariuszy celnych, - art. 187 §1 O.p. poprzez nie dochowanie obowiązku zebrania całości materiału dowodowego oraz jego wyczerpującego rozpatrzenia. II. Prawa materialnego, tj.: - art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit. a oraz art. 90 ust. 1 u.g.h. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej, pomimo że stan faktyczny w odniesieniu do skarżącej nie spełnia przesłanek jego zastosowania. W konsekwencji spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, ze jedynym kryterium rozpoznania sprawy jest zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, jej legalność. Sąd przy tej ocenie kieruje się jedynie prawem, a nie zasadami celowości, czy słuszności albo sprawiedliwości społecznej. Nadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przeprowadzone wedle powyższych kryteriów badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważyć także należy, że podobne sprawy skarżącej spółki były już przedmiotem rozważań tut. Sądu m.in. w wyrokach z 17 kwietnia i 4 czerwca 2019 r o sygn. akt III SA/Gl 38, 56,57/19 oddalających skargi, a skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażone w nich stanowiska. Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 165 – dalej zwana: u.g.h.), grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. W myśl art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2. Na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. Stosownie do art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 – wynosi w przypadku gier na automatach – 100.000 zł od każdego automatu. Odnosząc powyższe ramy prawne do ustalonego w sprawie stanu faktycznego Sąd stwierdza, że sporne automaty odpowiadają swymi cechami regulacji art. 2 ust. 3 u.g.h. Stanowisko to znajduje oparcie w poczynionych w sprawie ustaleniach bazujących na zgromadzonych dowodach, obejmujących m.in. wynik eksperymentu, tj. gier kontrolnych, które zostały rozegrane na każdym z urządzeń, a których przebieg opisano w protokole z eksperymentu procesowego z 15 września 2017 r. W ramach eksperymentu polegającego na odtworzeniu gry na spornych automatach stwierdzono m.in., że urządzenia umożliwiały grę po wpłaceniu określonej kwoty pieniędzy. Gracz decydował jedynie o wyborze gry i jej rozpoczęciu, nie miał natomiast żadnego wpływu na przebieg gry, konfigurację symboli ukazujących się na wprawionych w ruch bębnach, uzyskanie wygrywającej kombinacji na urządzeniach (układ symboli tworzył się zupełnie przypadkowo - losowo). W przypadku korzystnego układu symboli, po zatrzymaniu bębnów które następowało samoczynnie i bez ingerencji oraz wpływu grającego, urządzenia oferowały wygrane pieniężne oraz rzeczowe w postaci punktów kredytowych umożliwiających kontynuację gry lub rozegranie nowej. Co istotne, lokal w którym funkcjonowały urządzenia nie był kasynem gry. Podmiotem urządzającym gry była skarżąca spółka, co nie jest w sprawie sporne. Skarżąca posiadała ogólnodostępny lokal z możliwością wykorzystania go na potrzeby jej działalności i w celu prowadzenia tej działalności zainstalowała własne urządzenia - automaty. Wszystko to wyczerpuje przesłanki określone w art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 3 u.g.h. W skardze podnosi spółka, że badane urządzenia nie posiadają generatora liczb losowych, natomiast wyposażone są w zestaw sekwencji, który jest na stałe wpisany w każdą grę z osobna, a wszystkie możliwe sekwencje wyświetlane są i dostępne w opcji "podgląd". Zamknięta sekwencja układów jest z góry ustalona dla każdej z gier i dostępna dla gracza w trakcie gry. Gracz w każdym momencie może sprawdzić przebieg gry która nastąpi i tym samym ustalić jej wynik. Zadaniem gracza jest odnalezienie w dostępnym zbiorze wyników, wyniku gier przyszłych (tj. o numerach następujących po numerze gry bieżącej), co wymaga spostrzegawczości i umiejętności zapamiętywania. Sąd zapatrywania spółki jednak nie podziela. Stosownie do przywołanego wyżej art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry zawierające element losowości. Zatem dla uznania gry za losową nie jest konieczne, aby zawierała ona tylko i wyłącznie elementy losowości lecz wystarczające a zarazem konieczne jest, aby w ogóle zawierała takie elementy. Tak więc nawet w sytuacji, gdy w danej grze współistnieją elementy wiedzy, refleksu, spostrzegawczości itd. oraz elementy przypadkowe (losowość), narzucone przez program gry, to jest to równoznaczne z tym, że zawiera ona element losowości, który przesądza o tym, że jest grą na automatach w rozumieniu u.g.h., a więc że dane urządzanie może być eksploatowane jedynie w kasynie. Zgodnie z definicja zawartą w Słowniku języka polskiego (internetowy Słownik języka polskiego PWN) "losowy" oznacza zależny od losu, oparty na losowaniu lub wybrany przypadkowo. Kwestię losowości należy ponadto rozważać nie tylko w kontekście przewidywania wyniku gry, lecz także możliwości wpływu na ten wynik. Gry, w których cechy fizyczne i psychiczne gracza są istotne, tym się różnią od gier losowych, że w przypadku tych pierwszych wynik gry zależy od osoby grającej i jej cech istotnych w danej grze, podczas gdy w drugich – wpływ taki nie istnieje, gdyż gracz nie może w żaden zgodny z regułami gry sposób ingerować np. w to, w jakiej konfiguracji zatrzymają się bębny z umieszczonymi na nich symbolami ani jakie karty otrzyma w wyniku rozdania. Natomiast gra, której wynik, tak jak w rozpoznawanej sprawie, jest niezależny od poczynań grającego i zależy od sposobu zaprogramowania urządzenia, ma charakter losowy. Gdyby bowiem przyjąć – jak twierdzi skarżąca – że gry nie miały charakteru losowego i osoba grając miałaby realny wpływ na wynik, musiałby istnieć jakiś czynnik owego wpływu – refleks, wiedza itd. W grach dostępnych na przedmiotowych automatach czynnika takiego nie stwierdzono. Skoro gracz nie miał żadnego wpływu na osiągnięty wynik i zależne od niego było tylko uruchomienie urządzenia i wybór gry, potwierdza to charakter gier dostępnych na badanych automatach - jako gier zawierających element losowości, gier hazardowych. Czyni to zarzuty naruszenia prawa materialnego niezasadnymi. Co do podnoszonej przez stronę możliwości zapoznania się gracza z wynikiem, z jakim zakończy się gra o kolejnym numerze w stosunku do rozgrywanej, zauważyć należy, że możliwość ta jest czysto hipotetyczna. Zauważyć jedynie poglądowo należy, że np. w przypadku gier Wild Horse, Hot Star, Black&Red i innych (Ekspertyza Techniczna z 27.05.2017 r., której wartość dowodową zakwestionowano w tej sprawie), ilość możliwych kombinacji, w jakich ułożą się symbole wynosi 2.000.000 (w niektórych grach 1.000.000). W takiej sytuacji nie sposób przyjąć, że gracz rzeczywiście może zapoznać się z wynikiem kolejnej gry albo odnaleźć w dostępnym zbiorze wyników, wynik gier przyszłych ewentualnie przyjąć "w drodze logicznego rozumowania, strategię rozgrywania gier w perspektywie wielu kolejnych odnalezionych i zapamiętanych wyników gier przyszłych." W kwestii dowodów z opinii jednostki badającej, tj. Instytutu Elektrotechniki w W. i rzeczoznawcy do spraw jakości produktów lub usług przy Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej we W. zauważyć należy, że są to opinie prywatne, które dotyczą urządzeń innych, niż poddane eksperymentowi w tej sprawie. Ponieważ ustalenia, jakie zostały zawarte w w/w opiniach nie dotyczą spornych urządzeń, nie mogły stanowić podstawy dokonywania ustaleń faktycznych w kontrolowanym postępowaniu. Urządzenia opiniowane i ujawnione w lokalu nie były tożsame, stąd oczywiście niecelowe było dokonywanie analizy czy i jakiej ingerencji je poddano. Powyższe dotyczy także Opinii załączonej do skargi. Jedynie na marginesie dodać trzeba, odnośnie opinii sporządzonej przez Instytut Elektrotechniki, że w jej treści autor (który zarówno wykonał badanie techniczne, jak i zatwierdził opinię techniczną) wskazał, na podstawie wskazań jakich liczników urządzenia można wyznaczyć podstawę opodatkowania podatkiem od gier w rozumieniu art. 73 u.g.h. W sytuacji, gdyby oferowane gry nie miały charakteru losowego, informacje te byłyby oczywiście bezprzedmiotowe. Nie można pominąć i tego, że - jak wskazał rzeczoznawca do spraw jakości produktów i usług - "pod względem informatycznym i z punktu widzenia techniki komputerowej badane urządzenie nie oferuje gier o charakterze losowym". Tymczasem w rozpoznawanej sprawie ocenie podlegał charakter losowy (elementy losowości) w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, a nie techniki komputerowej. Utwierdza to w przekonaniu o nieprzydatności przedłożonych przez spółkę Opinii dla tego postępowania. W odniesieniu do zarzutu braku uprawnień funkcjonariuszy celno-skarbowych do przeprowadzania eksperymentów na automatach do gry wyjaśnić trzeba, że art. 64 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. 2016 r. poz. 1947 ze zm.) określa uprawnia funkcjonariuszy, jakie im przysługują w ramach kontroli celno-skarbowej. Zgodnie ust. 1 pkt 14 tego artykułu, funkcjonariusze są uprawnieni do przeprowadzania w uzasadnionych przypadkach w drodze eksperymentu, doświadczenia lub odtworzenia możliwości gry na automacie lub na innym urządzeniu. Ustawodawca przyznając funkcjonariuszom samodzielne uprawnienie do wykonywania eksperymentu, nie zawarł żądnych dodatkowych warunków, od których uprawnienie to miałoby być uzależnione. Przepisy ustawy o grach hazardowych wskazują jakie cechy gry pozwalają ją zakwalifikować jako grę na automatach w rozumieniu ustawy i stwierdzenie, że w danym przypadku cechy te występują. Nie wymaga to specjalistycznej wiedzy, a kwalifikacje funkcjonariuszy są w tym względzie wystarczające. Bezpośredni eksperyment przeprowadzony na kontrolowanym urządzeniu może niejednokrotnie znacznie lepiej odzwierciedlić stan automatu, jego cechy i możliwości prowadzenia na nim gier o charakterze losowym, a nie np. zręcznościowym, aniżeli opinia sporządzona wyłącznie na podstawie dokumentacji charakteryzującej urządzenie, bez równoczesnego stwierdzenia na konkretnym automacie, jak opisane cechy urządzenia mają się do jego rzeczywistego funkcjonowania w konkretnych okolicznościach i w jaki sposób jest faktycznie (nie teoretycznie) wykorzystywany. W ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było – wbrew zarzutom skargi - prawidłowo, z poszanowaniem reguł procesowych, wynikających z art. 121, 122, 124, art. 180 i 187 § 1 O.p., a organy obu instancji dostatecznie wyjaśniły i wykazały w uzasadnieniach decyzji, po myśli art. 210 § 4 O.p., jakie zebrane dowody (i poczynione na ich podstawie ustalenia) przesądziły o zakwalifikowaniu stanu faktycznego sprawy według art. 2 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.