III SA/Gl 1992/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odpowiedzialności osób trzecich) postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. H.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odpowiedzialności osób trzecich). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 t.j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Wskazać należy, że w zakwestionowanej decyzji zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, tj. że od decyzji przysługuje odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w K. Tymczasem skarżący złożył na tę decyzję skargę do tutejszego Sądu. Wobec powyższego podkreślić należy, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia od orzeczenia organu I instancji. Z kolei, jak wyżej wyjaśniono, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.