III SA/Gl 1993/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W treści skargi, pełnomocnik procesowy strony skarżącej zamieścił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, które dotkną zarówno skarżącego jak i jego dzieci, które pozostają na jego wyłącznym utrzymaniu. Tymi dziećmi są: I. B. ([...] lat) i P. B. ([...] lata). Starsza córka – jak podano - ma poważne problemy zdrowotne, które uniemożliwiają jej podjęcie nauki bądź zatrudnienia. Z kolei młodsza córka na skutek porzucenia przez matkę, która nie interesuje się jej losem, pozostaje pod opieką babki. Do wniosku dołączono dwa oświadczenia: Z. B. – matki [...]-letniej I. B. i A. B. – babki [...] P. B.. Z ich treści ustalono, że skarżący przekazuje na dwie córki średnio 2.500,00 zł miesięcznie, niezależnie od innej pomocy materialnej (w postaci zakupu ubrań, lekarstw czy zabawek dla młodszej córki). W opinii pełnomocnika wykonanie decyzji, tj. wyegzekwowanie kwoty [...] zł przed rozpoznaniem skargi przez Sąd spowoduje, że skarżący nie będzie miał żadnych środków na utrzymanie swoich córek. Poza tym jego firma utraci płynność finansową, a sam skarżący popadnie w długi i pozostawać będzie razem ze swoimi córkami w niedostatku. Końcowo pełnomocnik powołał się na postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt. FZ 136/04, w którym stwierdzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania dla niej samej i jej rodziny stanowi spełnienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą w art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena przedstawionych we wniosku okoliczności pozostaje w gestii Sądu, natomiast obowiązkiem strony jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia podanych wyżej zdarzeń, ale również umotywowanie złożonego wniosku. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżący w sposób wystarczająco przekonujący uprawdopodobnił trudne do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dlatego też jego wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Tym bardziej, że z dokumentów dołączonych do wniosku wynikało, iż skarżący rzeczywiście jest jedynym żywicielem swoich dwóch córek. To z kolei oznacza, że jego zdolność do zarobkowania i pozostawania na rynku pracy ma istotne znaczenie w sprawie. Natomiast wyegzekwowanie kary pieniężnej w kwocie [...] zł może zachwiać jego płynność finansową, albowiem w stosunku do wnioskodawcy toczy się aktualnie wiele postępowań egzekucyjnych w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry poza kasynem gry. Okoliczność ta faktycznie może przyczynić się do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej, a to z pewnością odbije się na sytuacji materialnej jego rodziny. Dlatego też mając na uwadze powyższe przychylenie się do złożonego wniosku było w ocenie tut. Sądu uzasadnione. Stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Ponadto stanowisko to koresponduje z dotychczasowym orzecznictwem sądowym, które jednoznacznie przyjmuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. W tych kategoriach słuszne jest także twierdzenie, iż wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też Sąd w składzie tu orzekającym, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.