III SA/Gl 200/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 21 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: przywrócić terminu do uiszczenia wpisu od skargi. P. B. jako Strona skarżąca został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie zarządzeniem z dnia 1 marca 2016 r., które zostało doręczone na adres skarżącego wskazany w skardze w dniu 22 marca 2016 r. Pismem z dnia 4 kwietnia 2016 r. P. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, uiszczając rzeczony wpis. W uzupełnieniu swego wniosku pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r. wskazał, że w terminie przewidzianym do dokonania opłaty za wpis sądowy, nie posiadał środków do jego dokonania, co było spowodowane obciążającymi go kredytami oraz opóźnieniem w przekazaniu środków pieniężnych od osób trzecich. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na mocy art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 roku, poz. 718 ze zm., dalej zwana P.p.s.a.), - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto podkreślić trzeba, iż kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym oceniając winę należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por.. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Sąd mając na uwadze powyższe, uznał opisany wniosek P. B. za złożony w terminie. Wobec powyższego oceny wymaga zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu, która pozwoli na ustalenie, czy niedochowanie terminu zostało spowodowane przez przeszkodę w sposób rzeczywisty uniemożliwiającą dokonanie czynności procesowej w przewidzianym dla niej terminie. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu winny być uprawdopodobnione, nie zaś wykazane. Aby przywrócić termin wystarczy zatem nie pewność, że strona nie zachowała go bez swojej winy, ile prawdopodobieństwo, że mogła go nie zachować. Prawdopodobieństwo to musi wynikać z pewnych obiektywnych przesłanek. Sąd stanął na stanowisku, iż P. B. uprawdopodobnił zaistnienie takich przesłanek. Na podstawie zarządzenia z dnia 13 kwietnia 2016 r. wezwano P. B. do uzupełnianie braków formalnych złożonego wniosku poprzez podpisanie tego wniosku lub przedłożenie podpisanego egzemplarza wniosku oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Pismami z dnia 27 kwietnia 2016 r. Skarżący uzupełnił braki formalne złożonego wniosku, a swoje przekonanie o zasadności przywrócenia terminu oparł na stwierdzeniu, iż brak możliwości uiszczenia wymaganej kwoty wpisu sądowego w terminie wynikał z braku środków pieniężnych, co spowodowało było kredytami obciążającymi jego konto oraz opóźnieniu w przekazaniu środków płatniczych od osób trzecich. Sąd uznał, iż wskazany przez Skarżącego powód uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu od skargi, można uznać za trudny do pokonania. P. B. stwierdził, iż nie mając środków na uiszczenie wpisu od skargi zwrócił, się do osób trzecich i uiścił wymagany wpis gdy tylko dysponował środkami finansowymi, w dniu 2 kwietnia 2016 r. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 86 § 1 i 87 § 2 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.