III SA/Gl 2016/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 14 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w sentencji postanowienia z 17 listopada 2015 r. w ten sposób, że usunąć słowa "syndyka masy upadłości". Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 listopada 2015 r. odrzucono skargę "A" sp. z o.o. B. decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Wskutek omyłki jako strone skarżącą wpisano syndyk masy upadłości tej spółki, podczas gdy w stosunku do spółki nie ogłoszono upadłości i działa ona samodzielnie. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Należy stwierdzić, że pomyłka w określeniu strony skarżącej w sentencji postanowienia, która wystąpiła w niniejszej sprawie stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie sentencji postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego dostrzeżoną oczywistą omyłkę należało sprostować z urzędu zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).