III SA/Gl 2018/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant st. sekr. sąd. Marta Mielczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi W. P. (P.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...]r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. nr [...] z [...] r. określającą skarżącemu W. P. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...] i pojemności skokowej silnika 2231 cm3, rok produkcji [...] w wysokości 4.114 zł oraz zaległości podatkowej w kwocie 2.218 zł. W podstawie prawnej organ powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U z 2012 r., poz. 749) – dalej powoływana jako O.p. oraz art. 1 ust. 1, art. 2 pkt 9, art. 3, art. 100 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, ust. 8, ust. 9, ust. 11, ust. 12, art. 105, art. 106 ust 2 i ust. 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3 poz. 11 z późn. zm.) - dalej powoływana jako u.p.a. W uzasadnieniu przedstawił stan faktyczny sprawy i wskazał, że [...] r. W. P. złożył w Oddziale Celnym w G. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego AKC-U dla samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...] deklarując podstawę opodatkowania w wysokości [...] zł oraz wysokość podatku akcyzowego w kwocie [...] zł. Do deklaracji tej W. P. dołączył m.in. umowę kupna – sprzedaży z [...] r. na kwotę [...] EUR i opinię nr [...] z [...]r. sporządzoną przez rzeczoznawcę inż. M. T.. W związku z faktem, że organ stwierdził, iż podstawa opodatkowania wykazana w deklaracji znacznie odbiega od średniej ceny na rynku krajowym wezwał W. P. do zmiany wysokości podstawy opodatkowania poprzez skorygowanie złożonej deklaracji lub wskazanie przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej dla tego samochodu. Organ pierwszej instancji poinformował podatnika, iż niedokonanie zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazanie przyczyn uzasadniających podanie wartości znacznie odbiegającej od wartości na rynku krajowym spowoduje określenie podstawy opodatkowania w postępowaniu podatkowym przez organ pierwszej instancji. W. P. odpowiadając na powyższe wezwanie stwierdził, iż wartość pojazdu została określona w opinii rzeczoznawcy a przyczyną ceny pojazdu był fakt, że był on uszkodzony "(tj. silnik nie odpalał, pojazd posiadał rysy, wgniecenia itp.)." W związku z powyższym postanowieniem nr [...] z [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w R. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w celu określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego, a następnie decyzją nr [...] z [...] r. określił kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tego tytułu w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji stwierdził, iż wartość samochodu osobowego marki [...] o nr nadwozia [...] wynikająca z przedstawionej opinii znacznie odbiega od wartości rynkowej podobnego pojazdu zawartej w stosownych katalogach wyceny. Strona pismem z [...] r. wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w K. za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego w R.. W treści swojego odwołania strona zarzuciła: 1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanej decyzji, mający istotny wpływ na wynik sprawy, a polegający na błędnym przyjęciu, że: - wartość samochodu osobowego marki [...] wynosi [...] zł, wobec czego podstawa opodatkowania w podatku akcyzowym - po pomniejszeniu o podatek VAT i akcyzę - powinna wynosić [...] zł, -zobowiązanie podatkowe powinno wynosić [...] zł, 2. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W związku z powyższym strona zażądała uchylenia decyzji organu I instancji w całości i umorzenia sprawy, ewentualnie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do rozpatrzenia właściwemu organowi I instancji. Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z art. 104 ust. 1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania w przypadku samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy - w przypadku jego nabycia wewnątrzwspólnotowego, z tym że w przypadku, o którym mowa w art. 101 ust. 2 pkt 3, podstawą opodatkowania jest średnia wartość rynkowa samochodu osobowego pomniejszona o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy. Stosownie do przepisu z art. 104 ust. 8 ustawy, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W przypadku nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (art. 104 ust. 9 ustawy). Nadmienił, że w myśl art. 104 ust. 11 ustawy o podatku akcyzowym średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. Zgodnie z art. 105 ustawy stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi: 1) 18,6 % podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2.000 centymetrów sześciennych; 2) 3,1 % podstawy opodatkowania - dla pozostałych samochodów osobowych. Na tej podstawie stwierdził, iż nabycie wewnątrzwspólnotowe przez stronę samochodu osobowego marki [...] podlegało obowiązkowi podatkowemu w podatku akcyzowym. Przyznał, że strona dopełniła wymogów formalnych związanych z nabyciem wewnątrzwspólnotowym towaru, jednak stwierdził, że wartość nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego znacznie odbiega od średniej wartości takiego samochodu na rynku krajowym, jako że podstawa opodatkowania wskazana przez stronę w deklaracji wynosiła [...] zł natomiast średnia wartość rynkowa przedmiotowego samochodu osobowego w oparciu o elektroniczny katalog EUROTAXGLASS'S wynosi [...] zł (brutto). W związku z faktem, iż strona na wezwanie organu podatkowego nie dokonała zmiany podstawy opodatkowania ani nie wskazała wystarczających przyczyn uzasadniających jego niższą wartość organ II instancji uznał, iż Naczelnik Urzędu Celnego w R. prawidłowo postąpił wszczynając postępowanie podatkowe, które miało na celu określenie właściwej wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Odnosząc się do przedstawionej przez stronę opinii rzeczoznawcy inż. M. T. nr [...] z [...] r. nadmienił, iż jak wynika z treści tego dokumentu wycena pojazdu została wykonana metodą zredukowanego kosztu naprawy wg katalogu "pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe X-2012" i stwierdził, że ustalenia poczynione przez rzeczoznawcę nie spełniają definicji uzasadnionej przyczyny odbiegania od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego zawartej w art. 104 ustawy o podatku akcyzowym. Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził bowiem, iż istotą i celem sporządzenia opinii przez rzeczoznawcę winno być określenie wartości pojazdu uszkodzonego. Wartość rynkowa pojazdu uszkodzonego można określać różnymi metodami. Zasady określania wartości rynkowej pojazdu uszkodzonego stanowią, iż określanie wartości rynkowej pojazdu uszkodzonego powinno być poprzedzone wyliczeniem według co najmniej dwóch metod wyceny, (por. Instrukcja Określania Wartości Pojazdów nr [...]-zatwierdzona [...]r. uchwałą Prezydium Rady Naczelnej do stosowania w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego oraz w komputerowym Systemie Info-Expert; str. 31-43). Instrukcja Określania Wartości Pojazdów nr [...] opracowana przez Stowarzyszenie Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego podzielona jest na dwie zasadnicze części, przy czym w pierwszej z nich określone są podstawowe zasady i wytyczne dotyczące wyceny pojazdów w eksploatacji a w drugiej części określone są zasady i wytyczne dotyczące wycen pojazdów uszkodzonych w kolizjach drogowych lub innych podobnych w skutkach zdarzeniach. Zasady wyceny pojazdów w eksploatacji obejmują wyceny pojazdów sprawnych jak też pojazdów o różnym stopniu niesprawności eksploatacyjnej, w tym wymagające napraw lub wymian określonych podzespołów czy zespołów. Do tej grupy pojazdów zaliczają się pojazdy posiadające usterki techniczne, uszkodzenia eksploatacyjne mechanizmów, powłok lakierowych i elementów nadwozia. Takie pojazdy powinny być wycenione jak pojazdy sprawne z zastosowaniem odpowiednich korekt za braki i niesprawności. Natomiast przy ustalaniu podstawy opodatkowania w niniejszej sprawie nie mogą być brane pod uwagę ani koszty naprawy pojazdu ani stopień uszkodzenia pojazdu ponieważ przedmiotowy samochód nie był samochodem uszkodzonym w wyniku wypadku drogowego lub innego zdarzenia w momencie jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. Jednocześnie dla organu podatkowego znaczenie ma wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia dokonania czynności podlegającej opodatkowaniu. Podsumowując stwierdził, iż wartość pojazdu określona metodą zredukowanego kosztu naprawy nie spełnia warunków prawidłowej opinii, w oparciu o którą można ustalić wartość przedmiotowego samochodu osobowego dla potrzeb opodatkowania podatkiem akcyzowym. Wobec powyższego organ podatkowy był zobowiązany do tego, aby dokonać określenia wysokości zobowiązania podatkowego poprzez ustalenie wartości pojazdu wycenioną jak pojazd sprawny z zastosowaniem odpowiednich korekt za braki i niesprawności. W opinii nr [...] z [...] r. rzeczoznawca wykazał, iż samochód jest niesprawny technicznie - zablokowanie układu tłokowo - korbowego silnika, uszkodzenie układu zasilania oraz uszkodzenie powłoki lakierniczej nadwozia. Jednocześnie rzeczoznawca dokonał w swojej opinii wyceny zespołów pojazdu wyliczając bazową wartość głównych zespołów pojazdu na kwotę [...] zł. Organ stwierdził także, że wyliczona wartość głównych zespołów pojazdu pozwala określić faktyczną wartość pojazdu na dzień jego nabycia wewnątrzwspólnotowego i wskazuje, iż Naczelnik Urzędu Celnego w R. w sposób właściwy obliczył wysokość podatku akcyzowego należnego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Zatem, zdaniem organu odwoławczego, określenie kwoty zobowiązania podatkowego w niniejszej sprawie przedstawia się następująco: - [...] zł (wartość brutto samochodu z opinii rzeczoznawcy) - [...] :1,23 (23% VAT) = [...] zł - [...] : [...] (18,6% akcyza) = [...]zł - [...] x18.6% = [...] zł, zatem określenie zobowiązania podatkowego dokonane przez organ podatkowy I instancji w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe. Natomiast odnosząc się do zawartych w odwołaniu zarzutów strony, dotyczących naruszenia przepisów postępowania, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że nie dopatrzył się takich uchybień, gdyż postępowanie było przez organ I instancji przeprowadzone prawidłowo. Na to rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze zarzuciła, że narusza ono: - art. 122 O.p. - poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, - art. 187 § 1 O.p. - poprzez brak zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, - art. 197 § 1 i 2 O.p. poprzez nie zwrócenie się do biegłego z zakresu wyceny pojazdów o wydanie opinii, mimo iż w sprawie wymagane były wiadomości specjalne. Na tej podstawie wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2) zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych. 3) wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości przez organ albo Sąd. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy i nie dokonał wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, albowiem wartość pojazdu nie może być ustalana w oderwaniu od rzeczywistej wartości danej rzeczy, uwzględniającej jej stan fizyczny, wady i uszkodzenia, powoływane przez stronę w ślad za opinią prywatną. Skutkiem tego było błędne ustalenie wartości pojazdu na kwotę [...] zł. Nie jest także zasadne stwierdzenie, że nie może znaleźć zastosowania metoda wyceny uwzględniająca koszt naprawy pojazdu. Natomiast w związku z wątpliwościami co do wartości pojazdu zasadne było powołanie biegłego z zakresu wyceny pojazdów w celu jej ustalenia, czego organ zaniechał i w ten sposób naruszył regulację art. 197 § 1 i 2 O.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Na rozprawie 11 kwietnia 2014 r. skarżący wyjaśnił, że cena pojazdu była wynikiem stanu technicznego pojazdu i nieopłacalności jego naprawy w N.. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Za podstawę wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym tutaj rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej w K. (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2011r., Nr 108, poz. 626) w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W stanie faktycznym sprawy strona dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego czyli czynności opodatkowanej podatkiem akcyzowym i stała się podatnikiem tego podatku. Okoliczność ta jest bezsporna, jeśli zważyć, że podatnik w terminie określonym przepisami u.p.a. złożył deklarację podatkową AKC-U i zapłacił podatek akcyzowy. Spór dotyczy natomiast wartości pojazdu będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, a zatem wysokości podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym. Co do zasady stosownie do art. 104 ust.1 pkt 2 u.p.a. podstawą opodatkowania w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy. Stosownie do art. 104 ust. 8, 9 i 11 u.p.a.: - 8. Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. - 9. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania. - 11. Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy. W toku czynności sprawdzających organ I instancji ustalił średnią wartość rynkową analogicznego pojazdu przy zastosowaniu katalogu EurotaxGlass’s na kwotę [...]zł (karta 25 akt administracyjnych), co wskazywało na konieczność wyjaśnienia istniejącej rozbieżności w zakresie ceny pojazdu w trybie powołanych ust. 8 i 9. W odpowiedzi z [...]r. (karta 31 i odwrót) na wezwanie organu strona nie dokonała zmiany wysokości podstawy opodatkowania, lecz powołała się na fakt, iż zakupiła pojazd uszkodzony i przedłożyła opinię rzeczoznawcy M.T. (karta 34 i nast. akt administracyjnych). Z opinii tej wynikało, że wartość rynkowa brutto pojazdu po zastosowaniu korekt w stanie nieuszkodzonym wynosi: [...] zł, a wartość pojazdu uszkodzonego określona metodą zredukowanego kosztu naprawy ustalono na kwotę [...] zł i metodą stopnia uszkodzenia na kwotę [...] zł (karta 47 akt administracyjnych). W wyniku analizy jej treści organ doszedł do przekonania, że jako podstawa opodatkowania nie może być przyjęta wartość zredukowanego kosztu naprawy i stopnia uszkodzenia, albowiem znajduje ona zastosowanie do pojazdu uszkodzonego, a takim nie był samochód nabyty wewnątrzwspólnotowo przez stronę postępowania, który posiadał jedynie niesprawności eksploatacyjne. Jak wynika bowiem z treści Instrukcji Określania Wartości w 1/2005 zatwierdzonej 9 grudnia 2004 r. uchwałą Prezydium Rady Naczelnej do stosowania w Stowarzyszeniu Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego oraz w komputerowym Systemie Info-Expert, wartością rynkową pojazdu uszkodzonego nazywa się wartość rynkową pojazdu, który uległ uszkodzeniu w wyniku wypadku drogowego lub innego zdarzenia, a pojazdy, które nie brały udziału w kolizji winny być wyceniane jak pojazdy sprawne, z zastosowaniem korekt za braki i niesprawności. Natomiast akt sprawy nie wynikało, aby nabyty przez stronę pojazd był uczestnikiem kolizji, zatem winien być wyceniony jako sprawny z zastosowaniem korekt. Z odniesienia powyższego stanu faktycznego do powołanych przepisów u.p.a. wynika, że organ zasadnie nie uwzględnił wartości określonej metodą zredukowanego kosztu naprawy jako podstawy opodatkowania i przystąpił do określenia podstawy opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu, przy czym podnieść trzeba, że podstawą owego określenia stała się ta sama opinia rzeczoznawcy samochodowego, a w szczególności ta jej część, która określa wartość pojazdu nieuszkodzonego ([...]zł) po pomniejszeniu jej o procent wartości poszczególnych zespołów wynikający z ich zniszczenia, co dało kwotę [...]zł jako podstawę opodatkowania i tak dokonane określenie podstawy opodatkowania Sąd uznał za prawidłowe mimo, że korekty te odnoszą się pojazdu uszkodzonego, a zatem można co do nich sformułować te same zarzuty co do wyceny dokonanej metodą zredukowanego kosztu naprawy. Wyliczenie takie Sąd uznał za prawidłowe z tej przyczyny, że wartość pojazdu nieuszkodzonego przy założonym wieku, określona na [...]zł zawiera korekty m.in. za przebieg, stan ogumienia, liczbę właścicieli, aktualność badań technicznych i serwisowanie pojazdu, lecz nie uwzględnia faktu, że pojazd posiadał braki i niesprawności. W odpowiedzi na wezwanie organu strona podniosła bowiem, że silnik nie odpalał, samochód posiadał rysy, wgniecenia itp., co znalazło potwierdzenie w pinii rzeczoznawcy (na str. 46 akt). Dlatego też Sąd uznał, że I organ zasadnie wyjaśnienia te uwzględnił, jako mające wpływ na wartość pojazdu, a zatem na podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym i przyjął wartość pojazdu z tej części opinii, która zawiera korekty z tego tytułu. Przechodząc do badania poprawności określenia zobowiązania podatkowego dla samochodu [...]o pojemności silnika 2231 cm3 zauważyć należy, że zgodnie z art. 105 u.p.a. stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi 18,6% podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 centymetrów sześciennych i taką też stawkę podatku akcyzowego organ przyjął w zaskarżonej decyzji. Tak ustalona w oparciu o opinię rzeczoznawcy podstawa opodatkowania w kwocie [...]zł została pomniejszona o należny podatek VAT w stawce 23% i akcyzę wg stawki 18,6%, co w efekcie skutkowało określeniem zobowiązania podatkowego na kwotę [...]zł i zaległości podatkowej w kwocie [...]zł. Przechodząc do analizy zarzutów skargi w ocenie Sądu są one niezasadne. Strona zarzuca, że organ naruszył art. 122 O.p., gdyż nie wyjaśnił dokładnie stanu faktycznego sprawy oraz art. 187 § 1 O.p., albowiem nie dokonał zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego w zakresie wartości pojazdu, która nie może być dokonywana w oderwaniu od rzeczywistej wartości danej rzeczy, uwzględniającej jej stan fizyczny, wady i uszkodzenia, powoływane przez stronę w ślad za opinią prywatną. Zarzuty te są niesłuszne, gdyż określenie podstawy opodatkowania nastąpiło właśnie w oparciu o tę opinię i uwzględniało – o czym już była mowa – procent zniszczenia poszczególnych podzespołów pojazdu. Natomiast działanie organu polegające na tym, że pominął on metodę zredukowanego kosztu naprawy jako metodę oszacowania wartości pojazdu jest prawidłowe, jeśli zważyć, że pojazd nie był uszkodzony w wyniku kolizji drogowej, lecz był jedynie częściowo zużyty na skutek jego eksploatacji. Skoro zaś organ dysponował już opinią rzeczoznawcy samochodowego i nie miał podstaw, aby opinię tę uznać za nierzetelną, to bezzasadny jest także zarzut zaniechania dopuszczenia dowodu z opinii biegłego. Zgodnie bowiem z art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Jeśli wziąć pod uwagę, że wartość pojazdu została uwzględniona w wysokości wynikającej z opinii rzeczoznawcy, której strona nie kwestionowała, a co więcej sama złożyła w toku postępowania, to powoływanie biegłego celem ustalenia ustalonych w istocie okoliczności faktycznych było zbędne. Dlatego też Sąd uznał, że rozstrzygnięcie organu nie narusza prawa materialnego. Stwierdził także, że również nieuzasadnione są zarzuty procesowe i z uwagi na wyżej podniesione okoliczności po myśli art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.