III SA/Gl 2022/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] r. M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie wymiaru należności celnych. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (pkt 3). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący podniósł, że brak wstrzymania jej wykonania groziłby skarżącemu wyrządzeniem znacznej szkody majątkowej polegającej na konieczności zapłaty przez skarżącego kwoty, która jest dla niego kwotą znaczną w obecnej sytuacji rodzinnej i finansowej. Skarżący wraz z żoną uzyskują dochód miesięczny w wysokości niewiele powyżej minimalnego wynagrodzenia za pracę każde z nich. Syn skarżącego i jego żony studiuje dziennie, zatem dochodzą koszty jego utrzymania. Koszty mieszkania wynoszą ok. [...] zł. miesięcznie, koszty wyżywienia 3-osobowej rodziny i niezbędnych produktów do mieszkania ok. [...] zł. Konieczność zapłaty kwoty określonej przez organ jest dla skarżącego i jego rodziny kwotą znaczną i mogłaby spowodować szkodę dla ich normalnej egzystencji. Ponadto w związku z podniesionymi w skardze zarzutami i okolicznościami oraz biorąc także pod uwagę fakt, że główny zobowiązany jest profesjonalistą i ma stosowane ubezpieczenie i daje zabezpieczenie w związku z stosowaniem procedury tranzytu zasadne jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji w stosunku do skarżącego. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenia o zarobkach swoje oraz swojej żony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz.270 tekst jedn. ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie. Nie ulega wątpliwości Sądu, że skutki o jakich mowa w cytowany powyżej przepisie to skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, publ. baza orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza powołanych przez skarżącego we wniosku okoliczności oraz przedłożonych na jego poparcie dokumentów daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego i stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić skarżącemu poważną szkodę a niebezpieczeństwo jej wyrządzenia jest realne. Mając na uwadze aktualne realia życia codziennego oraz na podstawie doświadczenia życiowego uznać należało, że wyegzekwowanie kwoty długu celnego na podstawie zaskarżonej decyzji stwarza realne zagrożenie dla egzystencji skarżącego i jego rodziny. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarżący uprawdopodobnił, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił jak w sentencji.