III SA/Gl 203/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. N. (N.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 9 grudnia 2025 r. nr SKO.VIII/422/431/2025 w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 26 marca 2026 r. W. N. (dalej: skarżący) został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwania skutecznie doręczono skarżącemu 28 kwietnia 2026 r. W zakreślonym terminie, który upływał 5 maja 2026 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. Jednym z takich wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, na co wskazuje art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Powołany przepis stosuje się również do skargi, bowiem stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisy orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).