III SA/Gl 2046/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: ustanowić dla Z.B. adwokata z urzędu. Wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2011 r., skarżący ustawowo zwolniony od kosztów sądowych, domagał się ustanowienia w sprawie fachowego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata z urzędu. W jego uzasadnieniu podał, iż sam prowadzi gospodarstwo domowe. Jego jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne w kwocie 900,00 zł, które nie wystarcza mu na zakup leków. Ponoszone przez niego koszty utrzymania – jak ustalono z nadesłanych przy piśmie z dnia [...]r. dokumentów źródłowych obejmują bowiem: czynsz za mieszkanie (251,00 zł), energię elektryczną (84,82 zł), gaz (73,40 zł), telefon (30,00 zł) oraz podatek od nieruchomości (37,80 zł). Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 ustawy obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata z urzędu następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Biorąc pod uwagę miesięczne dochody strony skarżącej oraz ponoszone z tytułu koniecznego utrzymania wydatki uznać należało, iż pozostała kwota nie jest wystarczająca na opłacenie fachowego pełnomocnika. Ta bowiem służy jedynie zaspokojeniu bieżących potrzeb życiowych. Wprawdzie - jak ustalono z dokumentów źródłowych nadesłanych przy piśmie z dnia [...] r. - w ubiegłym roku skarżący poza przychodami z emerytury wypracował jeszcze przychody z działalności gospodarczej opodatkowanej w formie zryczałtowanej w kwocie 1.429,00 zł (vide: kserokopia zeznania podatkowego PIT-28 za 2010 r.). Nie mniej jednak okoliczność ta nie może mieć znaczenia przesądzającego z uwagi na ponoszone w ramach tej działalności wydatki oraz fakt, iż skarżący zgłasza okresowe przerwy w jej wykonywaniu ze względu na stan zdrowia, wiek i przyjmowane leki, które nie pozwalają mu na prowadzenie pojazdów (vide: treść zaskarżonej decyzji). Dlatego też działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.