III SA/Gl 2060/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: przyznać adwokatowi A.K. od Skarbu Państwa kwotę 13.284 zł (słownie: trzynaście tysięcy dwieście osiemdziesiąt cztery złote) w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego i oświadczył, że nie zostały one opłacone. Pismem z 6 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej wniósł w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej wraz z potwierdzeniem jej nadania skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm. dalej p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 p.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w kwocie [...]zł. W takim przypadku, wpis sądowy ma charakter stosunkowy, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z kolei zgodnie z treścią § 6 ust.7 w/w rozporządzenia z 28 września 2002 r. wynagrodzenie adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł wynosi 7.200 zł. Stosownie zaś do § 18 pkt 1 ust. 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stosownie zaś do § 19 ust.1 wspomnianego rozporządzenia z 28 września 2002 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 6 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie zaś z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że kwota 10.800 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Wysokość wynagrodzenia Sąd podwyższył dodatkowo o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tj. o 2.484 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie