III SA/Gl 2068/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. B.O. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] r., nr [...] cofającą zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Wskazać należy, że w zakwestionowanej decyzji zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, tj. że od decyzji przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Tymczasem skarżąca złożyła na tę decyzję skargę do tutejszego Sądu. Wprawdzie wspomniała w skardze, że nie złożyła odwołania z powodów zdrowotnych, co jednak nie stanowi usprawiedliwienia dla całkowitego ominięcia administracyjnej kontroli postępowania przez organ II instancji. Wobec powyższego podkreślić należy, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia od orzeczenia organu I instancji. Z kolei, jak wyżej wyjaśniono, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.