III SA/Gl 2074/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a : przyznać doradcy podatkowemu M.L. od Skarbu Państwa kwotę 2.952 zł (słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 15 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] , wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Od wyroku tego pełnomocnik skarżącego, doradca podatkowy M. L., złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym złożyła wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 23 stycznia 2013 r. oddalił skargę kasacyjną (sygn. akt I FSK 122/12) pozostawiając w uzasadnieniu wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie tego wniosku Sądowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami – dalej cyt. jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 p.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075 – odtąd "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia kwoty podatku do zapłaty w wysokości podatku należnego wynikającego z faktur VAT wystawionych we wrześniu 2007 r. w kwocie 60.365,00 zł. W takim przypadku, wpis sądowy ma charakter stosunkowy, stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Z kolei zgodnie z treścią § 2 ust.1 pkt 1 lit. f rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3600 zł. Natomiast zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75 % kwoty ustalonej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam doradca podatkowy 100 % tej kwoty, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 3 ust.1 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 2 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. Zgodnie zaś z § 3 ust. 2 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że kwota 2.400 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu, gdyż prowadził on sprawę w obu instancjach. Odnosząc się do zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków Sąd nie uwzględnił wniosku pełnomocnika strony skarżącej dotyczący zasądzenia kwoty 120 zł stanowiącej równowartość kosztów poniesionych w związku z osobistym stawiennictwem nas rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Godzi się podnieść, że wynagrodzenie pełnomocnika ustalane na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia obejmuje udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem, co oznacza, że pokrywa wszystkie należne z tego tytułu koszty, w tym wydatki związane z dojazdem. Wysokość wynagrodzenia Sąd podwyższył dodatkowo o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tj. o 552 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie