III SA/Gl 208/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w kwestii skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt III SA/Gl 208/16 postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 12 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji. W ustawowym terminie pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpisem tego pisma celem doręczenia organowi administracji. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego uiścił wymagany wpis od skargi kasacyjnej, jednocześnie pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. złożył wniosek o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Do powyższego pisma pełnomocnik nie załączył jednak jego odpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany. Na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna dodatkowo czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Natomiast stosownie do treści art. 47 § 1 p.p.s.a do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 177a p.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżącego nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Pełnomocnik został zatem wezwany do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na wezwanie nadesłał wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie tylko w jednym egzemplarzu pomimo wyraźnego wezwania o złożenie wniosku wraz z jego odpisem dla organu administracji. Zatem braki formalne skargi kasacyjnej nie zostały prawidłowo uzupełnione. Mając na względzie powyższe Sąd postanowił odrzucić skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej, orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.