III SA/Gl 2088/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2015-11-30

Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Apollo

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiocie kary pieniężnej jest uzasadnione ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdy skarżący utrzymuje dwie córki i toczy się wobec niego wiele postępowań egzekucyjnych?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdy skarżący wykaże, że na jego wyłącznym utrzymaniu pozostają dwie córki, a wykonanie decyzji mogłoby spowodować znaczne trudności finansowe, prowadzące do zakończenia działalności gospodarczej i pogorszenia sytuacji materialnej rodziny. W takich okolicznościach spełnione są przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący G. B. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą kary pieniężnej. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody finansowe i trudne do odwrócenia skutki dla niego i jego dwóch córek, które pozostają na jego wyłącznym utrzymaniu. Podkreślił, że prowadzi działalność gospodarczą, która może upaść, a on sam popadnie w długi.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze, pełnomocnik procesowy skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku stwierdził, że wniosek uzasadnia realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków związanych z wykonaniem decyzji. Skutki takie dotkną skarżącego oraz jego dwoje dzieci, które pozostają na jego wyłącznym utrzymaniu. Tymi dziećmi są: I. B. ([...] lat) i P. B. ([...] lata). Starsza córka ma problemy zdrowotne – między innymi chorobę [...]. Pomimo swojej pełnoletniości nie uczy się, nigdzie nie pracuje i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu swojego ojca. Z kolei młodsza córka wnioskodawcy również pozostaje na wyłącznym utrzymaniu wnioskodawcy, ponieważ jej matka porzuciła ją i nie interesuje się nią. W opinii pełnomocnika wnioskodawcy, wykonanie decyzji, tj. egzekucja kwoty 12.000 zł przed rozpoznaniem skargi przez tutejszy Sąd, spowoduje, że skarżący nie będzie miał środków na utrzymanie swoich córek. Poza tym, w dalszej kolejności, wykonanie decyzji spowoduje, że firma skarżącego utraci płynność finansową, upadnie, a sam skarżący popadnie w długi i pozostawać będzie razem ze swoimi córkami w niedostatku. W końcowej części uzasadnienia, zacytowano postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, w którym stwierdzono, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania dla niej samej i jej rodziny stanowi spełnienie obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Załącznikami do wniosku są dwa oświadczenia: Z. B. – matki [...]-letniej I. B. i A. B. – babki [...] P. B. W oświadczeniach tych znajduje się potwierdzenie oświadczeń zawartych w uzasadnieniu wniosku, zgodnie z którymi wnioskodawca ma na utrzymaniu swoje dwie córki. Strona przekazuje na dwie córki średnio 2.500 zł miesięcznie, niezależnie od innej pomocy materialnej (zakup ubrań, lekarstw, oraz zabawek dla młodszej córki). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.) W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena przedstawionych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia podanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W przedmiotowej sprawie został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten zawiera stosunkowo obszerne uzasadnienie. W ocenie Sądu wniosek złożony przez skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Strona wykazała, że praktycznie na jej wyłącznym utrzymaniu pozostają jego dwie córki. Nie należy również tracić z pola widzenia faktu, że w stosunku do wnioskodawcy toczy się aktualnie wiele postępowań egzekucyjnych w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gry poza kasynem gry. W takiej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji rzeczywiście mogłoby spowodować znaczne trudności finansowe wnioskodawcy, które w efekcie mogłyby doprowadzić do skarżącego do zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność ta z pewnością odbiłaby się na sytuacji materialnej rodziny skarżącego i w efekcie spełnione zostałyby przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło