III SA/Gl 2109/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych i zakładów wzajemnych postanawia: zawiesić postępowanie. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] wydaną jako organ pierwszej instancji, którą umorzono postępowanie w sprawie wniosku Spółki "A" o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na obszarze województwa śląskiego złożonego w dniu [...] r. W skardze z dnia [...] r. strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie regulacji krajowej, tj. całej ustawy o grach hazardowych, art. 8 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm., zwanej dalej Dyrektywą nr 98/34/WE) poprzez zaniechanie notyfikacji wskazanych przepisów krajowych, w tym art. 129 ust. 2, naruszenie art. 2, art. 31 ust. 3, art. 2 i 61 oraz art. 7 i 123 ust. 1 Konstytucji przez naruszenie zasady: ochrony praw interesów w toku, proporcjonalności, zaufania obywateli do państwa oraz przyzwoitej legislacji, a także art. 34, art. 49 i art. 56 "Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej" z 13 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze opierało się między innymi na zarzutach niezgodności przepisu krajowego art. 129 ust. 2 u.g.h. z zasadami konstytucyjnymi oraz z przepisami wspólnotowymi w tym z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywą nr 98/34/WE. W związku z tym przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będą miały kwestie prawne, które stały się przedmiotem pytania prejudycjalnego do ETS i pytania prawnego do TK. W pierwszej kwestii chodzi o wyjaśnienie, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry. Natomiast w drugiej kwestii istotne jest ustalenie, czy art. 135 ust. 2 u.g.h. uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Sąd uznał, że po rozstrzygnięciu tych zagadnień prawnych zostanie ustalony zakres obowiązywania przepisu krajowego art. 129 ust. 2 u.g.h., który stał się podstawą orzekania w niniejszej sprawie. Przepis ten stanowi, iż postępowania w sprawie wydawania zezwoleń na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wszczęte a niezakończone przed dniem wejścia w życie ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, umarza się. Rozstrzygniecie kwestii skutków braku notyfikacji ustawy wprowadzającej tenże zakaz ma istotne znaczenie dla rozstrzygania skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez ETS i TK rozstrzygnięć w ramach opisanych pytań prawnych.