III SA/Gl 2119/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 14 marca 2012 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego Bielsko-Biała Północ w Bielsku-Białej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obrotu alkoholami postanawia: odrzucić skargę. Przedmiotem skargi Prokuratora Rejonowego w Bielsku-Białej była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] o uchyleniu decyzji I instancji i odmowie cofnięcia zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych w sklepie "A" przy ul. [...] w B.. Decyzja ta została doręczona wszystkim zainteresowanym w sprawie, tj. D. G., Komendantowi Miejskiej Policji w B., Prezydentowi Miasta B. oraz Prokuraturze Okręgowej Bielsku-Białej dnia [...] r. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniósł Prokurator Rejonowy w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (wpływ do Sądu w dniu [...] r.). W związku z tym, że zgodnie z wymogiem wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie jest przedmiotem skargi, wniesienie skargi bezpośrednio do sądu było bezskuteczne i nie spowodowało zachowania terminu do wniesienia skargi, tutejszy Sąd przesłał skargę organowi (data jej nadania w urzędzie pocztowym – dnia [...] r.) celem uzupełnienia jej o akta sprawy oraz o odpowiedź na tę skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności Sąd musi rozważyć, czy spełnione zostały wymogi formalne związane z wniesieniem skargi sądowoadministracyjnej. Jedna z przesłanek pozytywnych warunkujących dopuszczalność kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego aktu administracyjnego to wniesienie skargi w terminie. W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 53 § 3 p.p.s.a. Prokurator (...) może wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejście w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienia skargi. Termin ten nie ma zastosowania do wnoszenia skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Taka treść przepisu wprost wskazuje, że dla Prokuratora nie biorącego udziału w sprawie administracyjnej w charakterze strony, a tak jest w omawianej sprawie, termin do wniesienia skargi wynosi 6 miesięcy od daty doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej. Jednakże w niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez Prokuratora po upływie tego terminu. W tym miejscu warto zaznaczyć, że art. 53 § 3 p.p.s.a. sześciomiesięczny termin do wniesienia skargi przez prokuratora nie będącego stroną w postępowaniu administracyjnym rozpoczyna swój bieg z chwilą doręczenia danej decyzji stronie, a jeżeli stron jest więcej – z chwilą, w której najpóźniej chronologicznie licząc od daty jej wydania doręczono decyzję stronie. Przepis ten nie określa, czy chodzi tylko o jedną stronę, czy też o każdą stronę. Warto przypomnieć, że w rozpoznawanej sprawie każda ze stron otrzymała zaskarżoną decyzję w tym samym dniu, czyli [...] r. Zgodnie zaś z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Wskazać należy, że w okresie przejściowym od dnia 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2005 r., stosownie do art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie wskazanym w art. 53 p.p.s.a. była ona prawnie skuteczna, zaś Sąd był obowiązany do jej przekazania (celem nadania skardze dalszego biegu) organowi. Po tej dacie, tj. 1 stycznia 2006 r. skargę wnosi się za pośrednictwem organu. Natomiast wpływ skargi bezpośrednio do sądu skutkuje koniecznością przekazania jej właściwemu organowi, zaś za datę wniesienia skargi uznaje się dzień przekazania jej organowi. Oznacza to, że dopiero z tą chwilą skardze jest nadawany prawidłowy bieg. Tak więc, bezpośrednio złożenie skargi do Sądu, jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie, spowodowało konieczność jej odesłania do organu, którego rozstrzygnięcie zostało zaskarżone. Oceniając w tej sytuacji dochowanie terminu do jej wniesienia należało uznać, kierując się wskazaniami zawartymi w uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 1986 r. (sygn. akt III AZP 12/1986, LEX nr 11723), że została ona złożona w dniu jej przekazania przez Sąd – Samorządowemu kolegium Odwoławczemu w B., celem nadania prawidłowego biegu, tj. w dniu [...] r. (data wpływu do organu). Tym samym w tej sprawie, należy stwierdzić, ze wobec doręczenia stronom decyzji w dniu [...] r., termin do złożenia przez Prokuratora skargi upłynął [...] r. (tj. w poniedziałek, [...] wypadł bowiem w niedziele). Skarga natomiast została doręczona organowi [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po terminie przewidzianym do jej wniesienia. Wobec powyższego na podstawie art. 53 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.