III SA/Gl 212/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii sprzeciwu od zarządzenia o pozostawieniu wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania postanawia: pozostawić wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] r., nr [...] , w przedmiocie podatku akcyzowego. Od decyzji tej w ustawowym terminie wniósł skargę Z. J. W skardze zawarty był wniosek o prawo pomocy w zakresie "zwolnienia z kosztów wpisu postępowania sądowego". Wniosek o prawo pomocy przedłożono referendarzowi sądowemu. Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2008 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do nadesłania urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy PPF w terminie 7 dni i określił jednocześnie rygor, który będzie miał zastosowanie w przypadku nie wypełnienia tego wezwania – pozostawienie wniosku o prawo pomocy bez rozpoznawania. Przesyłkę zawierająca powyższe wezwanie referendarza sądowego doręczono skarżącemu ze skutkiem prawnym w dniu [...] r., w myśl zasady unormowanej w art. 73 P.p.s.a. Skarżący nie nadesłał wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. W tym stanie rzeczy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2008 r. pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania. W uzasadnieniu referendarz sądowy podniósł, że wniosek o prawo pomocy powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący został wezwany do nadesłania wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni. W wyznaczonym terminie jednak nie został nadesłany urzędowy formularz, w związku z czym wniosek o prawo pomocy należało pozostawić bez rozpoznania. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. (data widniejąca na zwrotnym potwierdzeniu odbioru postanowienia). W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący ponownie wniósł o całkowite zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata, jak Sygn. akt III SA/Gl 212/08 również o merytoryczne rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Skarżący podniósł, że nie odebrał wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, ponieważ był i nadal jest chory. Miejsce będące siedzibą prowadzonej przez skarżącego firmy jest obiektem zamkniętym, a podmiot, któremu zlecono dozór nie utrzymuje stałego portiera, który mógłby podejmować pisma. Skarżący zaznaczył, że przy tym piśmie (sprzeciwie) nie przysłał wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu, ponieważ nie ma komputera i Internetu, a z uwagi na swój wiek – [...] lat – i tak nie umie się nimi posługiwać. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wniosek o prawo pomocy złożony w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinien odpowiadać wymogom określonym w art. 252 P.p.s.a. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o prawo pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Jednocześnie – stosownie do regulacji zwartej w art. 257 P.p.s.a. – wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów zamieszczając go w piśmie procesowym – w skardze. W tym stanie rzeczy został wezwany przez referendarza sądowego do nadesłania wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. Referendarz sądowy wyznaczył skarżącemu w tym zakresie termin siedmiodniowy i pouczył skarżącego o tym, że w przypadku nie Sygn. akt III SA/Gl 212/08 zastosowania się do wezwania, wniosek o prawo pomocy zostanie pozostawiony bez rozpoznania. Skarżący jednak w ogóle nie nadesłał wniosku na urzędowym formularzu. W tej sytuacji zastosowanie znajduje norma zawarta w art. 257 P.p.s.a. skutkująca pozostawieniem wniosku o prawo pomocy (nie złożonym na urzędowym formularzu) bez rozpoznania. Skarżący również przy sprzeciwie nie załączył urzędowego formularza wniosku o prawo pomocy. Należy zaznaczyć, że to, że skarżący nie ma komputera, ani dostępu do Internetu, nie może w jakikolwiek sposób usprawiedliwić tego, że urzędowy formularz nie został dołączony nawet do sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego. Należy zaznaczyć, że przez cały czas korespondencja sądowa była doręczana na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Skarżący miał przecież możliwość wskazania innego adresu – adresu do korespondencji, czego jednak nie uczynił. W tym stanie rzeczy również wezwanie referendarza sądowego z zawartym w przesyłce formularzem wniosku o prawo pomocy nie doszło "fizycznie" do rąk skarżącego z jego winy. W tym stanie rzeczy skarżący ponosi negatywne konsekwencje tego fakt, także w ramach wpadkowego postępowania o prawo pomocy. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd działając na podstawie art. 257 i art. 260 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.