III SA/Gl 2147/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 5 sierpnia 2010 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) M.M. pełnomocnik skarżącej J. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. nr [...] z dnia [...] r., którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z dnia [...] r. określającą kwotę podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którego jednakże nie uzasadnił. Treść uzasadnienia skargi w całości odnosi się do zarzutów stawianych organowi w związku z wydaniem kwestionowanej decyzji. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, w skrócie p.p.s.a), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (..). W świetle cytowanego wyżej art. 61 p.p.s.a., nie budzi wątpliwości stwierdzenie, że jest zasadą, iż zaskarżone rozstrzygnięcie w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Wstrzymanie wykonania może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności. Trzeba stwierdzić, że skarżąca nie przybliżyła jakichkolwiek okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek o których mowa w § 3 powołanego artykułu ustawy. W uzasadnieniu, nie wykazała tym samym, że wykonanie zaskarżonego postanowienia rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto zaś że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Przeczy temu choćby wartość przedmiotu sporu. W tej sytuacji, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie uwzględnił wniosku i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.