III SA/Gl 2156/15

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-03-31

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając tym samym przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego. Analiza jej sytuacji materialnej, dochodów i wydatków wykazała, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi jest uzasadnione w celu zachowania prawa do sądu.
Stan faktyczny
Skarżąca K. B. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej podatku akcyzowego, powołując się na trudną sytuację materialną. Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy, uznając, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek. Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza, przedstawiając szczegółowe wyjaśnienia dotyczące swoich dochodów i wydatków.
Rozstrzygnięcie
Zmieniono postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2016 r. w ten sposób, że zwolniono stronę skarżącą z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W pozostałym zakresie utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. zmienić postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 3 lutego 2016 r. w ten sposób, że zwolnić stronę skarżącą z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, 2. w pozostałym zakresie utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi K. B. wniosła o zwolnienie z tego obowiązku, albowiem nie jest w stanie go opłacić z uwagi na jej sytuację materialną. W treści złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca domagała się zwolnienia z kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podała, że dysponuje skromnym dochodem w wysokości [...] zł netto. Środki te w całości przeznacza na wydatki związane z koniecznym utrzymaniem, które oszacowała na łączną kwotę [...] zł. Nie posiada żadnych oszczędności, ani składników majątku wymienionych w rubrykach nr 7.1-7.3 formularza. W uzupełnieniu podanych wyżej danych do akt sprawy nadesłała: zaświadczenie o dochodach, zeznanie podatkowe PIT-36 za [...] r., wyciąg z rachunku bankowego, którego saldo w [...] r. wynosiło [...] zł, podczas gdy kwota zablokowana to (-)[...] zł, a nadto rachunki za energię elektryczną ([...] zł) oraz nc+ ([...] zł). Ten ostatni rachunek wprawdzie wystawiony został na Panią K. C., to z informacji zamieszczonej w piśmie z dnia [...] r. wynika, że nazwisko skarżącej uległo zmianie w [...] r. Postanowieniem z 3 lutego 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Referendarz uznał, że K. B. nie wykazała w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy. Pismem z [...] r. skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia oraz wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy, tj. zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała, że dostarczyła wszelkie żądane dokumenty i złożyła stosowne wyjaśnienia. Dodała, że nie pozostaje w związku małżeńskim z T. B. i nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i samodzielnie się utrzymuje. Wszystkie rachunki wystawione są na nią i przez nią opłacane. Uważa, że w jej trudnej sytuacji przyznanie prawa pomocy jest uzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż w myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. poz. 658), rozpoznając sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach, o których mowa w § 1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.). Ustawa nowelizująca ten przepis weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. Oznacza to, że obecnie sąd dokonuje merytorycznego rozpoznania sprzeciwu i wypowiada się o zasadności zaskarżonego sprzeciwem postanowienia lub zarządzenia, a nie jak dotychczas rozpoznaje wniosek o przyznanie prawa pomocy na nowo. Stosownie do art. 243 § 1 P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). Należy zaznaczyć, że K. B., składając wniosek o prawo pomocy, zażądała przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku złożonego przez skarżącą, należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a., mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powyższe regulacje Sąd dokonał analizy danych majątkowych przedstawionych we wniosku, jak również pozostałych nadesłanych przez skarżącą dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Odnosząc powyższe uregulowania do przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, iż sprzeciw zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca w sprzeciwie z [...] r. wyjaśniła wszelkie wątpliwości wynikające ze złożonych wcześniej dokumentów i oświadczeń a podniesione w zaskarżonym postanowieniu. W ocenie Sądu nie budzi żadnych wątpliwości, że skarżąca nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł w całości, ani nawet w części. Gospodarstwo domowe skarżącej wykazuje stały dochód. Dochód ten jednak w zestawieniu z codziennymi wydatkami nie pozwala na pokrycie wpisu od skargi. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu od skargi. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło