III SA/Gl 2159/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 3 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi. Decyzją z dnia [...] roku, nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] roku, nr [...] określającą skarżącemu M.F. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiąc [...] roku w wysokości [...] zł. W decyzji tej organ uznał, iż faktury przedstawione mu przez kontrahenta A. G. są nierzetelne co skutkuje po stronie podatnika możliwością obniżenia podatku naliczonego o taki podatek należny, który pozostaje w związku ze zdarzeniem gospodarczym, które zostało faktycznie dokonane jak i odzwierciedlone w dokumentującej je fakturze. W ocenie organu skarbowego dokonanej w powyższej decyzji w [...] roku A.G. nie był rzeczywistym sprzedawcą usług działającym w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, co nie rodziło po stronie skarżącego możliwości obniżenia podatku należnego. Skargą z dnia [...] roku M.F. zaskarżył powyższą decyzję zarzucając jej naruszenie art. 88 ust. 3a pkt1 lit.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku o towarów i usług poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wniósł o jej uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, iż transakcje z A. G. nie budziły jego wątpliwości, zaś przed rozpoczęciem współpracy kontrahent okazał Skarżącemu dokumentację w postaci wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, decyzję o nadaniu numeru REGON, decyzję VAT/5B w sprawie nadania numeru NIP oraz potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego VAT-5, a zatem nie był w stanie kierując się obiektywnymi przesłankami przewidzieć, że transakcja miała na celu uzyskanie korzyści podatkowych. Zarządzeniem z dnia 22 września 2010 roku Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisane lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza oraz o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie [...] zł. W zarządzeniach tych zakreślono termin na ich wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Stosowne wezwania zostały wysłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Wezwanie to zostało odebrane w dniu [...].roku. W dniu [...] roku na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła kwota [...] zł tytułem wpisu sądowego, zaś w dniu [...] roku wpłynął wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wniosek ten nadano listem poleconym w dniu [...] roku załączając do niego podpisane dwa egzemplarze skargi, kopię dowodu wpłaty wpisu sądowego, zaświadczenie lekarskie z dnia [...] roku, kartę informacyjną leczenia szpitalnego za okres od dnia [...] roku do dnia [...] roku, druki ZUS ZLA za okres od dnia [...] roku do dnia [...] roku. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że po operacji kręgosłupa zapadł na depresję, która uniemożliwia mu funkcjonowanie zawodowe i społeczne, a zatem opóźnienie w uzupełnieniu skargi powstało bez jego winy i spowodowane było złym stanem zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Kwestie przywrócenia terminu reguluje art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. – dalej zwaną p.p.s.a.). Przepis ten wskazuje przesłanki przywrócenia terminu nakładając na stronę postępowania obowiązek złożenia stosownego wniosku i wykazania braku winy w naruszeniu terminu. Podkreślenia wymaga, że siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str. 127). W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i równocześnie skargę opłacił oraz nadesłał jej podpisany egzemplarz, a zatem dopełnił warunków określonych w art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. Kwestią, która wymagała rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie była przesłanka uprawdopodobnienia przez skarżącego okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. We wniosku skarżący wskazał na przebytą w [...] roku operację kręgosłupa. Ta jednak okoliczność nie ma znaczenia dla przywrócenia skarżącemu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, gdyż miała miejsce przed samym wniesieniem skargi. Ocenie sądu podlega zatem zachowanie skarżącego od dnia odebrania wezwania sądowego w dniu [...] roku do dnia uzupełnienia braków formalnych w dniach [...] i [...] roku. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie mógł jednak zostać uwzględniony, nie wykazał on niezbędnej do przywrócenia terminu przesłanki, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. Przy ocenie tej przesłanki, należy brać pod uwagę, co słusznie podkreśla orzecznictwo sądowe i doktryna przedmiotu, obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do przeszkód tych zalicza się przykładowo pożar, nagłą chorobę uniemożliwiającą wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie terminu nie jest natomiast możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (postanowienie NSA z 25 września 1998 r., SA/Łd 575/98, LEX nr 36221, wyrok NSA z dnia 13 października 1999r., III SA 1436/99, LEX nr 40057, wyrok NSA z dnia 25 maja 1998 r., IV SA 2162/96, LEX nr 43285, wyrok NSA z dnia 20 maja 1998 r., I SA/Ka 1718/96, LEX nr 33415 czy J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 149). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż skarżący nie wskazał jakie okoliczności uniemożliwiały mu uzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym mu terminie, a równocześnie umożliwiły jej dokonanie w 5-7 dni później. Zarówno z samego wniosku, jak i przedstawionego zaświadczenia lekarskiego nie wynikają takie okoliczności. Podkreślić należy, iż ostatnio ustalona niezdolność skarżącego do pracy opiewa na okres od dnia [...] roku do dnia [...] roku i w czasie jej trwania skarżący uzupełnił braki formalne skargi, choć z naruszeniem zakreślonego mu przez sąd terminu. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu od skargi.