III SA/Gl 221/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Barbara Orzepowska – Kyć (spr.), Protokolant Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego) postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w wysokości 5.696 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset dziewięćdziesiąt sześć złotych). Pismem z 11 października 2012 r. "A" S.A. w D. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego) Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 2 kwietnia 2015 r. strona skarżąca działając przez wyznaczonego w sprawie pełnomocnika cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, tekst jedn. ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że: "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." Z kolei z mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. "Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę". Odnosząc treść tych przepisów do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca działając przez pełnomocnika skorzystała ze swych uprawnień procesowych i złożyła oświadczenie, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Sąd dokonał kontroli tego oświadczenia w oparciu o cytowany art. 60 ustawy p.p.s.a. i stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia tj. umorzyć postępowanie sądowe