III SA/Gl 2222/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych i zakładów wzajemnych postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. wydaną przez organ pierwszej instancji, którą odmówiono "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. zmiany zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na obszarze województwa śląskiego w części dotyczącej lokalizacji punktu gier. W skardze z dnia [...] r. strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, zwanej dalej u.g.h.) w związku z art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1, art. 9, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i art. 91 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 34 Traktatu o utworzeniu Wspólnoty Europejskiej po zmianach wprowadzonych Traktatem Lizbońskim z dnia 13 grudnia 2007 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 203, poz. 1569) poprzez zastosowanie przepisu art. 135 ust. 2 u.g.h. w sytuacji jego niezgodności z konstytucyjnymi zasadami państwa prawnego, legalizmu, ochrony praw słusznie nabytych, ochrony interesów w toku, braku odpowiedniego vacatio legis, swobody działalności gospodarczej, równości i proporcjonalności, a także wspólnotową zasadą swobody przepływu towarów. W nawiązaniu do tego strona złożyła wniosek o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego co do zgodności przepisu art. 135 ust. 2 u.g.h. z powyższymi zasadami i wystąpienie do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Luksemburgu ze stosownym pytaniem prejudycjalnym. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o nie uwzględnienie powyższych wniosków i oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił zarzuty skargi o zarzut naruszenia regulacji krajowej, tj. całej ustawy o grach hazardowych, art. 8 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informatycznego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm., zwanej dalej Dyrektywą nr 98/34/WE) poprzez zaniechanie notyfikacji wskazanych przepisów krajowych, w tym art. 135 ust. 2 u.g.h., jako przepisów technicznych. Powołując się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 261/10 wnosił o zawieszenie niniejszego postępowania sądowego do czasu wydania orzeczenia przez ETS. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w podobnej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 8 grudnia 2010 r., II SA/Po 549/10, przedstawił TK pytanie prawne co do zgodności z Konstytucją RP art. 135 ust. 2 u.g.h. Z tego względu wnosił też o zawieszenie przedmiotowego postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania. Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze i pismach procesowych opierało się między innymi na zarzutach niezgodności przepisu krajowego art. 135 ust. 2 u.g.h. z zasadami konstytucyjnymi oraz z przepisami wspólnotowymi w tym z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywą nr 98/34/WE. W związku z tym przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będą miały kwestie prawne, które stały się przedmiotem pytania prejudycjalnego do ETS i pytania prawnego do TK, na co zwrócił uwagę pełnomocnik strony skarżącej. W pierwszej kwestii chodzi o wyjaśnienie, czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie zmiany miejsca urządzania gry. Natomiast w drugiej kwestii istotne jest ustalenie, czy art. 135 ust. 2 u.g.h. uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Sąd uznał, że po rozstrzygnięciu tych zagadnień prawnych zostanie ustalony zakres obowiązywania przepisu krajowego art. 135 ust. 2 u.g.h., który stał się podstawą orzekania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez ETS i TK rozstrzygnięć w ramach opisanych pytań prawnych.