III SA/Gl 2230/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik po rozpoznaniu w dniu10 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. Pismem datowanym z dnia [...] r. skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W toku postępowania, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu, skarżący złożył wniosek o prawo pomocy. Postanowieniem z 21 lutego 2011 r. tutejszy Sad odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżący został ponownie wezwany o wpis pismem z [...] r., doręczonym w dniu [...] r. W odpowiedzi na to wezwanie złożył wniosek o zmianę postanowienia z 21 lutego 2011 r. Postanowieniem z 16 maja 2011 r. Sąd odmówił zmiany postanowienia. Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem. Postanowieniem z 31 sierpnia 2011 r. (sygn. akt I FZ 232/11) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 – zwanej dalej p.p.s.a.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca dwukrotnie skorzystała z prawa do złożenia wniosku o zwolnienie z uiszczenia wpisu. Prawomocne oddalenie pierwszego wniosku spowodowało konieczność wykonania pierwszego wezwania. Kolejny wniosek mógł zostać uwzględniony jedynie na podstawie art. 165 p.p.s.a. w razie zmiany okoliczności, czego strona skarżąca nie wykazała, która to okoliczność jest stwierdzona prawomocnym postanowieniem tutejszego Sądu z 16 maja 2011 r. Oznacza to zatem, że złożony w takich okolicznościach wniosek nie mógł spowodować przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu. Tym samym uznać należy, że skoro strona skarżąca w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] r. ([...]) nie uiściła wpisu skarga stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a i przy zastosowaniu art. 58 § 3 p.p.s.a. winna zostać odrzucona.