III SA/Gl 2243/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie gier losowych(odmowa przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych) postanawia: zawiesić postępowanie. Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] wydaną jako organ pierwszej instancji, odmawiającą "A" Sp. z o.o. z siedzibą w N. zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. nr [...] z dnia [...] r. udzielającej Spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, na terenie województwa śląskiego – w części dotyczącej przedłużenia zezwolenia. Organ odwoławczy w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przywołał art. 221, art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa(tekst jednolity Dz. U. z 2009 r., nr 8, poz.60 z późn. zm.) oraz art.138 ust. 1, art. 8 w związku z art. 118 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 dalej - u.g.h). W skardze z dnia [...]r. strona skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie przepisów prawa europejskiego, a to: - przepisów procedury, polegające w szczególności na wydaniu orzeczenia w oparciu o akt prawny(tj. ustawę z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych), który na tle prawa Unii Europejskiej powinien zostać uznany przez organ za nieobowiązujący i co skutkować powinno odmową jego zastosowania, a to przede wszystkim z uwagi na doniosłe uchybienia w procedurze prawotwórczej, brak realizacji obowiązku notyfikacji projektu ustawy o grach hazardowych Komisji Europejskiej, wynikającego w szczególności z art. 8 ust.1 akapit pierwszy Dyrektywy nr 98/34, - fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej, uregulowanych w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej(dalej TFUE, Dz. U. z 2004 r., nr 90, poz. 864/2 ze zm,),tj. przepisów art. 34, art. 49, art.56 w związku z zasadą pierwszeństwa prawa wspólnotowego oraz zasadą bezpośredniej skuteczności prawa wspólnotowego oraz naruszenie prawa krajowego , a to art. 2, art. 31 ust 3 w związku z art. 22, art. 2 i art. 61 i art. 7 w związku z art.123 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasad demokratycznego państwa prawnego. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wnosił o oddalenie skargi. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do ETS w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 i z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze opierało się między innymi na zarzucie niezgodności przepisów krajowych zawartych w ustawie o grach hazardowych, czyli też art. 138 ust. 1 tej ustawy, z przepisami wspólnotowymi w tym z art. 8 ust. 1 Dyrektywy nr 98/34/WE oraz na zarzutach naruszenia prawa krajowego w szczególności poprzez naruszenie wskazanych w skardze przepisów Konstytucji RP, a w tym m.in. zasad ochrony praw nabytych oraz demokratycznego państwa prawnego. W związku z tym przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będzie miała kwestia prawna, która stała się przedmiotem pytania prejudycjalnego do ETS zawartego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2010 r., III SA/Gd 352/10 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl): "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych". Również istotne w niniejszej sprawie będzie miało stanowisko Trybunału Konstytucyjnego stanowiące odpowiedź na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2010 r., II SA/Po 549/10(publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl): " Czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 z 2009 r.) uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych". Sąd uznał, że po rozstrzygnięciu wskazanych zagadnień prawnych zostanie ustalony zakres obowiązywania przepisu krajowego art. 138 ust.1 u.g.h., który stał się podstawą orzekania w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez ETS rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania prawnego oraz do czasu zajęcia stanowiska przez Trybunał Konstytucyjny.