III SA/Gl 2256/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na ww. decyzję strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który uzasadniła jeszcze odrębnym pismem z dnia [...] r. W zasadnieniu strona stwierdziła, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji orzekającej o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w łącznej wysokości [...] zł spowoduje dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki, jak też rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. W szczególności wskazał, że natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje ujemne skutki dla jego rodziny, jako że pozbawi ją środków utrzymania. Wskazał także , że jedynym źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura w wysokości [...] zł. Z uwagi na to, iż skarżący spłaca kredyt hipoteczny w wysokości [...] zł miesięcznie, obciążający go solidarnie z żoną oraz kredyt gotówkowy z miesięczną ratą [...] zł., środki które pozostają mu po zapłacie raty kredytowej wystarczają jedynie na konieczne bieżące środki utrzymania - [...] zł. Żona skarżącego posiada emeryturę w wysokości [...] zł oraz pracuje na pół etatu zarabiając [...] zł a po zapłacie kredytu hipotecznego pozostaje [...] zł. Podkreślił, że wykonanie decyzji uniemożliwi mu wywiązywanie się ze zobowiązań kredytowych, co niewątpliwie wyrządzi mu szkodę. Skarżący wskazał, że ma problemy kardiologiczne, przeszedł dwa zawały, ma też zator w lewym oku, cierpi na nadciśnienie tętnicze i chorobę wieńcową. Natychmiastowa wykonalność decyzji skutkowała będzie szkodą w sferze utrzymania skarżącego i jego żony, ale i stanowi sytuację bardzo stresującą dla skarżącego co wpływa bardzo negatywnie na stan jego zdrowia, a co jest szczególnie niebezpieczne przy schorzeniach kardiologicznych. Na dowód załączył umowę kredytu gotówkowego, porozumienie w sprawie kredytu hipotecznego, kartę wypisową ze szpitala z dnia [...] r, kartę wypisową ze szpitala z dnia [...] r., kartę informacyjną ze Szpitala z dnia [...] r, decyzję o waloryzacji emerytury skarżącego, decyzję o waloryzacji emerytury żony skarżącego, umowę o pracę żony skarżącego. Wskazał także, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania ostatecznego wyroku przez Sąd, niewątpliwie nie narusza dbałości o interes Skarbu Państwa. Bowiem w wypadku jeżeli zaskarżona decyzja jest słuszna to organ podatkowy będzie ją realizował, w takim wypadku wstrzymanie wykonania decyzji spowoduje jedynie odroczenie jej realizacji w czasie, a biorąc pod uwagę, że zaskarżona decyzja dotyczy obowiązku zapłaty zobowiązań za spółkę powstałych w 2010 r. i 2011 r. wstrzymanie jej wykonania o okres kilku miesięcy nie godzi w interes Skarbu Państwa. Wskazał też, że skarżącemu przysługuje świadczenie stałe — emerytura, zatem organ podatkowy nie ponosi ryzyka braku możliwości zaspokojenia roszczeń po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi przez organ, to wyłącznie sąd staje się właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku, a postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 P.p.s.a., należy stwierdzić, że zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ocena wskazanych okoliczności pozostaje w gestii sądu, natomiast obowiązkiem strony skarżącej jest nie tylko wskazanie na możliwość zaistnienia wskazanych zdarzeń, ale również uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ma miejsce wówczas, gdy nie będzie możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia bądź powrót do stanu pierwotnego (tak postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1369/15 oraz z dnia 21 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 1026/12 i z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1841/12 publik. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. np. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt II OZ 990/12 i z dnia 2 października 2012 r., sygn. akt I GSK 1251/12 publik. na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponieważ powyższe odnosi się do zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki, nie jest wymagane, żeby przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w jakimś mniejszym lub większym zakresie rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 ustawy P.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677). Dokonując analizy podniesionej we wniosku argumentacji Sąd uznał, że skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w sprawie odpowiedzialności skarżącego, jako osoby trzeciej, za zaległości podatkowe spółki “A" Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec, wrzesień, październik i listopad 2010 r., styczeń, luty, marzec, kwiecień i wrzesień 2011r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami w kwocie [...] zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Jak bowiem wynika z dokumentów załączonych do wniosku przez skarżacego jego sytuacja finansowa oraz zdrowotna jest niezwykle trudna co potwierdza podnoszoną we wniosku argumentację. W tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji dla skarżącego, powoduje znaczną dolegliwość finansową, gdyż jak sam wskazał nie jest w posiadaniu tak znacznej kwoty, a jej pozyskanie jest praktycznie niemożliwe. W związku z powyższym brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji będzie skutkował niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też przychylenie się do złożonego wniosku było w ocenie tut. Sądu uzasadnione. Stanowi bowiem ochronę tymczasową do czasu wydania orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 ustawy P.p.s.a). W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 61 § 3, § 5 i § 6 w zw. z art. 127 § 3 P.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.