III SA/Gl 2313/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. i D.K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz odpowiedzialności osoby trzeciej. postanawia: sprostować z urzędu postanowienie z 14 grudnia 2015 r. w zakresie daty oraz oznaczenia skarżących w ten sposób, że w sentencji w miejsce "2014 r." wpisać "2015 r." oraz w uzasadnieniu w ostatnim wierszu w miejsce "B.K." wpisać "T.S. i D.K.". Postanowieniem z 14 grudnia 2015 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę T.S. i D. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego oraz odpowiedzialności osoby trzeciej. W sentencji, oznaczając rok, w miejsce 2015 r. wpisano 2014 r. Natomiast w ostatnim wierszu uzasadnienia postanowienia w miejsce T.S. i D.K. wpisano B. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jedn.), sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że umieszczenie w postanowieniu błędnego oznaczenia roku w dacie postanowienia oraz oznaczenie strony w ostatnim wierszu uzasadnienia stanowi oczywistą omyłkę. Nadto niniejsze sprostowanie postanowienia jest dopuszczalne, gdyż nie ma ono żadnego wpływu na treść orzeczenia Sądu i nie prowadzi do jego zmiany. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.