III SA/Gl 233/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 1 lutego 2010 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych (podatek obrotowy) postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. "A" Sp. z o.o. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie wymiaru należności celnych (podatek obrotowy). Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca zaakcentowała, że z uwagi na zarzuty podniesione w skardze dotyczące zaskarżonej decyzji wniosek o wstrzymanie jej wykonania jest zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności zwłaszcza, jeżeli zaistniały szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Nie budzi zatem wątpliwości, że w świetle tego przepisu zasadą jest, iż zaskarżone rozstrzygnięcie organu administracyjnego, powinno być wykonane. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może bowiem wystąpić tylko w sytuacjach wyjątkowych, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej. Tymczasem strona skarżąca, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła. Podniosła jedynie, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa i jej interesu prawnego. Argumentacja ta nie jest wystarczająca do stwierdzenia, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Zanaczyć należy, że w postanowieniu o wstrzymaniu wykonania decyzji Sąd nie rozstrzyga o jej legalności. To na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze fakt, że we wniosku strona nie uzasadniła wniosku, a z analizy akt administracyjnych przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji nie wynikają, Sąd działając na podstawie cytowanego art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek oddalił.