III SA/Gl 233/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Sędzia WSA Małgorzata Jużków po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej p o s t a n a w i a : przyznać radcy prawnemu M.B. od Skarbu Państwa kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) w tym 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wyrokiem z dnia 30 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej. Pismem z dnia [...] r. radca prawny M. B. wniósł do tut. sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej z jednoczesnym wnioskiem o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego za sporządzenie niniejszej opinii i oświadczył, że w/w koszty nie zostały opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej cyt. jako p.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Przywołany art. 250 p.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z dnia 3 października 2002 r. Nr 163, poz. 1349). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej dotyczące opisu i oszacowania nieruchomości. Nie jest to zatem sprawa, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Wobec powyższego zgodnie z treścią § 14 ust.2 pkt 1 lit. c w/w rozporządzenia, wynagrodzenie radcy prawnego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie innej od tej, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam radca prawny – 75% tej stawki w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 19 pkt 1 i 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie zaś z § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz fakt, że nie prowadził on sprawy w I instancji Sąd uznał, że kwota 180 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Wysokość wynagrodzenia Sąd podwyższył dodatkowo o stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 23% przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tj. o 41,40 zł. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.