III SA/Gl 236/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Krzysztof Targoński (spr.), Protokolant st. ref. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006r. sprawy ze skargi R.N.A. – Firma Handlowo- Usługowa A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do pochodzenia towaru, wymiaru należności celnych oraz podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną tu decyzją z dnia [...] nr [...], po rozpatrzeniu odwołania R.N.A. – Firma Handlowo- Usługowa A, od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...], nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W pierwszej kolejności organ odwoławczy nawiązał do ustalonego w sprawie stanu faktycznego. W tych zaś ramach wskazał, że R.N.A. prowadząca Firmę Handlowo- Usługowa A w dniu [...] zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu importowany z Chin towar w postaci [...]. Zgłoszeniu celnemu nadano nr ewidencyjny [...]. Na podstawie dołączonego do zgłoszenia celnego certyfikatu FORM A, potwierdzającego chińskie pochodzenie towaru, zadeklarowano stawkę celną konwencyjną. W związku z wątpliwościami dotyczącymi autentyczności załączonego do zgłoszenia celnego certyfikatu, potwierdzającego chińskie pochodzenie towaru, wystąpiono do stosownych władz chińskich o przeprowadzenie weryfikacji. W odpowiedzi na ten wniosek Biuro Inspekcji Celnej i Kwarantanny w Z. poinformowało, że dołączony do zgłoszenia celnego dowód pochodzenia ( świadectwo FORM A nr [...] z dnia [...]) zostało "podrobione", włącznie z podpisami i pieczęciami urzędu wydającego zaświadczenie. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ odwoławczy stwierdził, że środek dowodowy w postaci wyniku weryfikacji, nadesłany przez chińskie władze, posiada rangę dokumentu urzędowego, a takie dokumenty stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo potwierdzone ( art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej). Powzięcie przez organ pierwszej instancji informacji, że przedmiotowe świadectwo pochodzenia jest dokumentem nieautentycznym wyczerpało znamiona art. 83 § 3 Kodeksu celnego, co stanowiło podstawę do przeprowadzenia z urzędu postępowania administracyjnego, mającego na celu ustalenie prawidłowej kwoty wynikającej z długu celnego. Świadectwo pochodzenia okazało się fałszywe, a żaden z pozostałych dokumentów dołączonych do zgłoszenia celnego nie zawierał zapisu o kraju pochodzenia towaru. Prawidłowo zatem organ pierwszej instancji uznał sprowadzony z Chin towar za pochodzący z nieznanego kraju pozaeuropejskiego ( kod XP) i zastosował stawkę celną autonomiczną w wysokości 60 % podwyższoną o 100% (120 %), zgodnie z ust. 7 i 11 części A stawki celne Taryfy celnej. Organ odwoławczy nie dopatrzył się także naruszenia przepisów postępowania wskazanych w odwołaniu ( art. 190 w związku z art. 180 Ordynacji podatkowej). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R.N.A., zarzucając organom celnym: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. ust. 7 części pierwszej A załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, poprzez niewłaściwe zastosowanie, 2. naruszenie przepisów postępowania, które maiło wpływ na wynik postępowania, tj. art. 180, art. 190 art. 229 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania celem uzupełnienia dowodów w sprawie, wniosła o uchylenie decyzji organu odwoławczego wraz z poprzedzającą ją decyzją pierwszoinstancyjną oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż w świetle art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrole tę sprawują stosując jedynie kryterium legalności, a więc zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie kierują się zasadami słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Oznacza to, iż tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie zgodności z prawem należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie. Sąd nie będąc związany zarzutami skargi ( art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) postanowił poddać ocenie, czy zaskarżona decyzja odpowiada wymogom określonym w art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( tekst jedn. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Wskazane wyżej przepisy nakładają na organy obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 122), zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego ( art. 187 § 1) oraz dokonania oceny na podstawie całego zgromadzonego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona( art. 191). Tymczasem organy celne, dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w zakresie pochodzenia przedmiotowego w sprawie towaru, pominęły całkowicie istotny w sprawie dowód jakim jest protokół z częściowej rewizji celnej przeprowadzonej w dniu [...] ( akta administracyjne karta nr 47). W treści tego protokołu stwierdzono m.in., że na metkach, oprócz informacji o rozmiarze, składzie chemicznym, jakości widnieje zapis, że towar został "wyprodukowany w CRL". Powyższe uzasadnia stwierdzenie, że organy celne naruszyły w art. 122, art.187 § 1 i art.191 Ordynacji podatkowej, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik postępowania. W toku ponownego postępowania organ celny wyjaśni, czy zapis na metkach importowanych towarów "wyprodukowano w CRL" daje podstawę do przyjęcia, że chodzi tu Chińską Republikę Ludową oraz czy w tej sprawie kraj, w którym wyprodukowano towar może być uznany za kraj pochodzenia. Wyjaśni także, czy informacje zawarte na metkach, o których mowa w protokole z rewizji, można uznać za element trwałego oznaczenia towaru, o którym mowa w § 11 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu ustalania niepreferencyjnego pochodzenia towarów, sposobu jego dokumentowania oraz listy towarów, których pochodzenie musi być udokumentowane świadectwem pochodzenia ( Dz. U. Nr 130, poz. 851 ze zm.). Dokonując tych ustaleń weźmie również pod uwagę informacje wynikające, z włączonej do akt sprawy, oceny towaru sporządzonej przez [...] Radę Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych, gdzie w punkcie 3.1 – rubryka 8 wskazano, że według wszywek towar jest wykonany w 100% z bawełny. W zależności od ustaleń w powyższym zakresie organ celny zastosuje stawkę celną kreśloną w ust. 1 lit. b w związku z ust. 10 lub w wysokości wynikającej z ust. 7 w związku z ust. 11 części pierwszej Postanowienia wstępne A. Stawki celne Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (zał. do Dz. U. Nr 226, poz. 1885 ze zm.). Nie zasługuje natomiast na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 229 Ordynacji podatkowej, poprzez zaniechanie przez organ odwoławczy przeprowadzenia dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia materiału dowodowego, w zakresie pochodzenia importowanego towaru, bowiem nie został on wsparty wskazaniem o jakie dodatkowe dowody należało uzupełnić akta sprawy. W tym miejscu należy dodać, że wynik weryfikacji jest jednoznaczny, a zatem dołączone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia towaru nie mogło stanowić podstawy do zastosowania stawki celnej konwencyjnej, którą to skarżąca zadeklarowała w zgłoszeniu. W sumie zatem Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę uwzględnił określając zarazem, że zaskarżona decyzja nie podlega ona wykonaniu w całości. Sąd nie orzekł o kosztach postępowania, bowiem skarżąca została zwolniona z obowiązku ich ponoszenia (postanowienie z dnia 22 sierpnia 2006 r.).